Czujniki wagowe

Czujniki wagowe — element pomiarowy własnego stanowiska ważącego

Czujnik tensometryczny zamienia odkształcenie belki pod obciążeniem na sygnał elektryczny proporcjonalny do masy. Kupuje się go wtedy, gdy gotowa waga nie mieści się w konstrukcji: przy zbiornikach procesowych, silosach, zasypach, stołach kontrolnych i maszynach pakujących, gdzie moduł ważący trzeba wbudować w istniejącą ramę.

Parametry, które decydują o doborze

• Obciążenie nominalne — dobierane na pojedynczy punkt podparcia, nie na całą masę układu; przy czterech punktach każdy przenosi ułamek ładunku plus zapas na nierównomierność.
• Klasa dokładności — określa błąd sumaryczny przetwornika i to, czy stanowisko da się w ogóle zalegalizować.
• Materiał — stal nierdzewna do stref mokrych i chemicznie agresywnych, stal stopowa do suchych hal.
• Szczelność — czujniki hermetyzowane znoszą mycie i kondensację, wersje uszczelniane żywicą nie.
• Typ konstrukcji — belka zginana do platform i stołów, czujnik kolumnowy do dużych obciążeń zbiornikowych.

Montaż, który nie psuje pomiaru

• Siła tylko w osi pomiarowej — rurociągi, kable i przewody podłączone sztywno do zbiornika przenoszą naprężenia i zniekształcają wskazanie; stosuje się kompensatory i elastyczne przyłącza.
• Zabezpieczenie przed uderzeniem — ograniczniki drogi chronią czujnik przy zrzucie materiału.
• Ekranowanie sygnału — przewód pomiarowy prowadzony razem z zasilaniem falownika łapie zakłócenia; potrzebna jest osobna trasa.
• Wyrównanie potencjałów — przy spawaniu na konstrukcji czujnik należy zewrzeć lub odłączyć, inaczej prąd spawania go zniszczy.

Uruchomienie stanowiska

Po zabudowie moduł ważący kalibruje się obciążnikami wzorcowymi w miejscu pracy — dopiero wtedy układ uwzględnia rzeczywisty rozkład sił i sztywność ramy. Zestaw czujników pracujących równolegle wymaga wyrównania czułości, aby wskazanie nie zależało od tego, w którym miejscu postawiono ładunek.