Czujnik siły PCE-C-R8LFC 20-H6, 20 kg / 200 N

Kontrola docisku w chwytaku albo na stanowisku montażowym rzadko wymaga precyzji laboratoryjnej — liczy się to, czy siła mieści się w oknie tolerancji. Wersja 20-H6 mierzy do 20 kg, czyli 200 N, i oddaje wynik napięciem mostka 1,0 … 1,5 mV/V. Zasilanie może pochodzić z przedziału 2,5 V … 5 V, z górnym ograniczeniem 5 V, więc czujnik współpracuje ze zwykłym wzmacniaczem tensometrycznym bez dodatkowego zasilacza. Rezystancja izolacji przekracza 5000 MΩ przy 100 V, co zabezpiecza tor pomiarowy przed upływem w wilgotnym otoczeniu. Praca odbywa się w zakresie -20 … 80 °C, natomiast parametry dokładnościowe producent odnosi do przedziału -10 … 60 °C.

Sygnał mostkowy podawany w miliwoltach na wolt zasilania bywa źródłem nieporozumień przy pierwszym uruchomieniu. Napięcie na wyjściu zależy tu wprost od napięcia zasilania mostka: przy zasilaniu bliskim dolnej granicy przedziału odczyt jest proporcjonalnie słabszy, a szum wejścia wzmacniacza staje się bardziej widoczny. Jeżeli tor ma pracować spokojnie, warto zasilać mostek napięciem z górnej części dopuszczalnego przedziału i nie przekraczać przy tym wartości maksymalnej. Wysoka rezystancja izolacji ma znaczenie w miejscach, gdzie skrapla się para albo prowadzi się mycie stanowiska.

Upływ między mostkiem a korpusem daje błąd nie do odróżnienia od realnej zmiany siły: wskazanie wolno wędruje, choć nic się nie dzieje. Wartość powyżej 5000 MΩ przy 100 V oznacza, że taki mechanizm w praktyce nie występuje, o ile sama końcówka przewodu nie zostanie zalana. Przy wpinaniu czujnika do gotowego wzmacniacza warto sprawdzić trzy rzeczy: czy przyrząd zasila mostek 350 Ω, czy przyjmuje czułość rzędu 1,0 … 1,5 mV/V oraz czy pozwala wprowadzić zakres nominalny w niutonach. Trzeci punkt bywa pomijany, a to on decyduje, czy na wyświetlaczu pojawi się siła, czy surowy sygnał, który dopiero trzeba samemu przeliczać.