Czujnik siły PCE-C-R8LFC 30-H6, 30 kg / 300 N

Trzydzieści kilogramów, czyli 300 N, to górna granica pomiaru w miniaturowej serii R8LFC — wersja 30-H6 obsługuje ten zakres na tych samych zasadach montażu co mniejsze modele. Siła musi działać osiowo na powierzchnię czołową, bo ustawienie skośne zwiększa błąd ponad deklarowane 1,0 … 5,0 % zakresu. Wyprowadzenia opisano kolorami — czerwony i czarny to zasilanie mostka, zielony i biały sygnał, żółty masa — więc podłączenie obejdzie się bez dokumentacji. Odchyłka sygnału zerowego dochodzi do ± 2 % zakresu i kasuje się ją zerowaniem po zabudowie.

Korpus ze stali nierdzewnej ma klasę IP65, konstrukcja znosi przeciążenie 150 %, a niszczy się dopiero przy 200 % obciążenia nominalnego. Bycie największym modelem w małej serii ma swoje konsekwencje przy doborze. Powyżej tego zakresu nie ma już wersji miniaturowej, więc jeżeli spodziewana siła zbliża się do wartości nominalnej, właściwszym wyborem staje się mocniejsza rodzina o większej średnicy czoła. Zyskuje się przy tym nie tylko nośność, ale też wyraźnie węższą tolerancję — cena za to jest jednak taka, że czujnik przestaje mieścić się w ciasnej zabudowie, dla której powstała ta seria.

Zerowanie po montażu jest tu obowiązkowe, a nie zalecane. Do fabrycznej odchyłki zera dochodzi masa własna elementów spoczywających na czujniku i naprężenia wniesione przez samo dokręcenie konstrukcji. Bez wyzerowania cała skala jest przesunięta, a operator interpretuje odchyłkę montażową jako realne obciążenie. Przy odbiorze stanowiska warto wykonać prostą próbę: obciążyć czujnik znanym ciężarem, zdjąć go i sprawdzić, czy wskazanie wraca do zera. Powrót z zauważalną różnicą oznacza tarcie w prowadnicy albo naprężenia w konstrukcji, a nie wadę czujnika, i to konstrukcję trzeba wtedy poprawić.