Czujnik siły PCE-C-R19LFC 500-H9, 500 kg

Największy zakres w tej rodzinie to 500 kg, odpowiadające 5000 N, przy zachowaniu deklarowanej powtarzalności 0,5 % zakresu. Krótkotrwałe przeciążenie do 120 % nie zmienia charakterystyki, a granicę zniszczenia producent wyznacza na 150 % obciążenia nominalnego. Zmiana temperatury o 10 °C przesuwa punkt zerowy oraz czułość o nie więcej niż 0,1 % zakresu, więc w hali o stabilnych warunkach wskazanie utrzymuje się przez całą zmianę. Sygnał znamionowy 1,0 … 1,5 mV/V i rezystancje mostka 350 Ω po obu stronach odpowiadają standardowym wejściom wag przemysłowych, dzięki czemu czujnik wchodzi w istniejący tor pomiarowy. Obudowa ze stali nierdzewnej w klasie IP65 znosi mycie stanowiska.

Dobór zakresu w tej klasie obciążeń rzadko wynika z prostego rachunku. Do spodziewanej masy netto trzeba doliczyć masę własną konstrukcji spoczywającej na czujnikach, a następnie zostawić zapas na dynamikę: ładunek opuszczany wózkiem widłowym albo zsypywany z podajnika obciąża podparcie znacznie mocniej niż ten sam ciężar postawiony spokojnie. Zakres dobrany zbyt ciasno kończy się nie tyle błędnym wynikiem, ile trwałym odkształceniem elementu pomiarowego. Przy większej liczbie punktów podparcia obowiązuje ta sama zasada: nośność sumuje się z pojedynczych czujników, ale tylko wtedy, gdy każdy z nich jest obciążony podobnie.

Nierówna posadzka albo skręcona rama sprawiają, że jedno naroże przenosi znacznie więcej niż pozostałe i jako pierwsze wychodzi poza zakres, mimo że łączna masa mieści się w obliczeniach. Standardowe parametry elektryczne są tu praktyczną zaletą. Mostek 350 Ω i czułość podana w miliwoltach na wolt to wartości, których oczekuje większość przemysłowych mierników wagowych, więc wymiana uszkodzonego czujnika w istniejącej instalacji sprowadza się do przełożenia żył i ponownej kalibracji wzorcem masy, bez zmiany elektroniki.