MilwaukeeKod: W minititratorze MI456 miareczkowanie kończy się w chwili, gdy elektroda pH wskaże z góry zadaną wartość — i to ta chwila rozstrzyga o wyniku oznaczenia. MI556-003 ma deklarowaną wartość 7,00 pH, czyli dokładnie taką, przy jakiej przyrząd zamyka miareczkowanie w metodyce zgodnej z wymaganiami Unii Europejskiej. Nastawienie elektrody i punkt końcowy leżą więc w tym samym miejscu skali, a bufor przestaje być dodatkiem do zestawu: jest odniesieniem, względem którego przyrząd rozpoznaje koniec reakcji.
Deklarowana wartość podana jest z dokładnością ±0,01 pH w temperaturze 25 °C i odniesiona do materiałów odniesienia NIST (SRM). W praktyce oznacza to, że zapis „elektroda nastawiona na 7,00 pH” w dzienniku stanowiska ma pokrycie w zewnętrznym układzie odniesienia, a nie wyłącznie w etykiecie dostawcy. Warunki, w jakich roztwór powstał — norma, surowce i wyposażenie wytwórni — są zestawione w danych technicznych.
Sama czynność zamyka się w jednym punkcie kalibracji: elektrodę zanurza się w porcji roztworu, uruchamia procedurę i czeka, aż przyrząd potwierdzi jej zakończenie własnym komunikatem, po czym wraca do trybu pomiaru. Instrukcja MI456 stawia przy tym warunek porządkowy: analizę próbki wina wykonuje się dopiero na przyrządzie z nastawioną elektrodą i skalibrowaną pompą dozującą. Zapas buforu planuje się zatem razem z pozostałą chemią stanowiska, a nie dopiero wtedy, gdy przyrząd przestaje przyjmować nastawę.

Wzorzec jest nastawiony fabrycznie, więc przy stanowisku nie odważa się soli ani nie rozcieńcza koncentratu.
Porcję odmierza się w zlewce z podziałką dostarczanej razem z przyrządem, więc kalibracja nie wymaga kompletowania szkła laboratoryjnego.
Procedura obejmuje jedną wartość i uruchamia się ją dwoma przyciskami, a przyrząd sam sygnalizuje, czy nastawienie zostało przyjęte.
Do nastawienia elektrody wystarczy ten jeden bufor, więc stanowisko nie musi przechowywać zestawu roztworów o różnych wartościach pH.
Zamknięcie odcina dostęp światła i powietrza, więc roztwór czeka w zapasie w stanie deklarowanym przez wytwórcę — w granicach terminu ważności z etykiety.
Numer partii z etykiety pozwala wskazać w dzienniku, na jakim wzorcu pracowała elektroda w danym okresie.
MI456 miareczkuje do zadanego punktu końcowego i to jego wartość rozstrzyga, który roztwór ląduje na półce. Producent przewiduje dwa: 7,00 pH spełnia wymagania Unii Europejskiej, a 8,20 pH odpowiada wymaganiom australijskim, przy czym oba wyniki wyrażane są w gramach kwasu winowego na litr, więc zmiana punktu nie narusza jednostki w dokumentacji. Elektrodę kalibruje się w roztworze odpowiadającym wybranemu punktowi, a producent podkreśla, że w tej samej wartości należy kalibrować również pompę dozującą. Obowiązujący punkt jest widoczny na wyświetlaczu pomocniczym przez cały czas miareczkowania, więc pomyłka w doborze chemii rzuca się w oczy jeszcze przed odczytem wyniku. Dla laboratorium pracującego według wymagań unijnych podstawowym wzorcem jest właśnie MI556-003, a wersja 8,20 pH pozostaje pozycją dla metodyki australijskiej.
W MI456 działają dwie niezależne procedury i każda zużywa inną chemię. Elektrodę nastawia się buforem, a producent wymaga powtórzenia tej czynności po każdej wymianie elektrody, bo nowa wchodzi do pracy z własną charakterystyką. Pompę perystaltyczną kalibruje się natomiast roztworem wzorcowym MI556-001 odmierzanym pipetą automatyczną 2000 µl, a ten krok powtarza się po każdej wymianie wężyka pompy, butelki odczynnika lub elektrody i zaleca przed każdą serią oznaczeń. Różny jest też cel: kalibracja pompy kompensuje rzeczywisty wydatek dozowania i stężenie titranta, a kalibracja elektrody ustawia odniesienie potrzebne do rozpoznania punktu końcowego. Zapas jednej butelki nie zastępuje więc drugiej — obie pozycje planuje się osobno, choć przy wymianie elektrody wypadają w tym samym dniu.
Przyrząd nie mierzy kwasowości wprost — wylicza ją z objętości titranta podanej do chwili, w której wbudowany algorytm rozpozna punkt końcowy po kształcie odpowiedzi elektrody pH. Liczba, która trafia do zapisu z oznaczenia, jest więc pochodną wskazania elektrody: odniesienie przesunięte względem rzeczywistego pH zamyka miareczkowanie za wcześnie albo za późno, a różnica przenosi się wprost na liczbę wpisaną do karty partii. Dlatego przygotowanie elektrody waży w tej metodzie tyle samo, co precyzyjne odmierzenie 2 ml wina, o którym instrukcja przypomina przy każdej analizie.
Po tę butelkę sięga zespół, który minititrator MI456 ma na własnym stanowisku i sam odpowiada za to, żeby podawana kwasowość obroniła się przy kontroli partii.
Roztwór, który trafił do naczynia pomiarowego, styka się z elektrodą i z pozostałościami po wcześniejszych czynnościach, dlatego traktuje się go jako zużyty — nie wraca do butelki i nie służy do drugiego nastawienia. Deklarowaną wartość zachowuje wyłącznie ta część, która pozostaje w zamkniętym opakowaniu, więc odlewa się dokładnie tyle, ile przewiduje procedura, i nic ponadto. Przy przyjmowaniu dostawy warto z kolei ustawić butelki według daty z etykiety i sięgać najpierw po najstarszą — przy zapasie liczonym w kilku nastawieniach to najprostszy sposób, żeby żadna z nich nie doczekała końca terminu na półce.
Instrukcja przewiduje sytuację, w której kalibracja nie dochodzi do skutku i przyrząd sygnalizuje to migającym komunikatem błędu. Producent wskazuje dwie możliwe przyczyny — niewłaściwy roztwór buforowy albo problem z elektrodą — i zaleca najpierw wyczyścić elektrodę zgodnie z procedurą, a następnie sprawdzić jakość wzorca. Osady pozostawione przez wino usuwa się godzinnym moczeniem w roztworze czyszczącym MA9016, po czym elektrodę płucze się wodą destylowaną, uzupełnia elektrolit MA9011 i moczy jeszcze przez godzinę w roztworze do przechowywania MA9015. Jeżeli bańka pomiarowa lub diafragma zdążyły wyschnąć, to samo godzinne moczenie w MA9015 przywraca elektrodę do pracy przed kalibracją. Producent zastrzega przy tym, że elektrody nie wolno przechowywać w wodzie destylowanej ani dejonizowanej.
| Dokładność (pH) | ±0,01 pH w 25 °C |
|---|---|
| Spójność pomiarowa | wartość odniesiona do materiałów odniesienia NIST (SRM) |
| Wartość pH (25 °C) | 7,00 pH |
| Norma przygotowania | ISO 3696 / BS 3978 |
|---|---|
| Zużycie na jedną kalibrację | 50 ml |
| Rodzaj | roztwór buforowy (wzorcowy) o wartości 7,00 pH |
|---|---|
| Postać | roztwór wodny gotowy do użycia |
| Surowce | sole o wysokiej czystości i woda dejonizowana |
| Opakowanie | 1 butelka, zamknięcie chroniące roztwór przed światłem i powietrzem |
| Objętość | 100 ml |
| Przeznaczenie | minititrator Milwaukee MI456 – kwasowość ogólna wina |
| Rola w procedurze | kalibracja elektrody pH w punkcie końcowym 7,00 pH |
| Warunki przygotowania | odważanie na wagach sprawdzanych certyfikowanymi odważnikami, szkło klasy A, pomieszczenie o kontrolowanej temperaturze nadzorowanej certyfikowanymi termometrami |
| Oznakowanie opakowania | numer partii i data ważności |
| Kod producenta | Mi556-003 |
|---|
Masz ten przyrząd od nas? Napisz kilka zdań o tym, jak sprawdza się w Twojej pracy — pomożesz innym wybrać właściwy model.
Opinie mogą dodawać wyłącznie zalogowani klienci. Znacznikiem „Zakup potwierdzony” oznaczamy opinie osób, które kupiły ten produkt w naszym sklepie — sprawdzamy to automatycznie w historii zamówień. Pozostałe opinie oznaczamy jako niezweryfikowane. Zasady publikacji opinii.