Kontrola stanu powierzchni

Kontrola stanu powierzchni — podłoże przed nałożeniem powłoki

Najlepszy lakier odpadnie z podłoża, które nie zostało właściwie przygotowane. Dlatego w procesach antykorozyjnych i lakierniczych osobno kontroluje się stan powierzchni przed powlekaniem: profil po obróbce strumieniowo-ściernej, czystość, obecność zanieczyszczeń oraz warunki, w jakich nakłada się materiał.

Co podlega ocenie

• Profil powierzchni — po piaskowaniu decyduje o mechanicznym zakotwiczeniu powłoki; zbyt płytki osłabia przyczepność, zbyt głęboki wymaga większego zużycia materiału.
• Czystość podłoża — pozostałości pyłu, tłuszczu i soli rozpuszczalnych są najczęstszą przyczyną wczesnych odprysków.
• Punkt rosy i temperatura podłoża — malowanie przy zbyt małej różnicy grozi kondensacją pod powłoką.
• Jednorodność struktury — miejsca o odmiennym wykończeniu inaczej przyjmują powłokę i inaczej wyglądają po wyschnięciu.

Jak prowadzić kontrolę

• Kilka punktów na element — powierzchnie duże nigdy nie są jednorodne; pojedynczy pomiar nie opisuje całości.
• Pomiar tuż przed nałożeniem — stan podłoża zmienia się w ciągu godzin, zwłaszcza na zewnątrz.
• Zapis warunków — temperatura, wilgotność i czas od przygotowania podłoża wchodzą do protokołu razem z wynikami.
• Powtórzenie po powleczeniu — porównanie stanu przed i po pokazuje, czy proces przebiegł zgodnie z założeniem.

Powiązanie z pozostałymi badaniami

Kontrola powierzchni ma sens jako element łańcucha: przygotowanie podłoża, pomiar grubości nałożonej warstwy, sprawdzenie przyczepności na próbce świadku. Dopiero komplet tych danych pozwala wykazać, że powłoka spełnia założenia projektu antykorozyjnego, a w razie reklamacji wskazać etap, na którym pojawił się problem.