Mierniki jonoselektywne

Mierniki jonoselektywne — oznaczenie konkretnego jonu bez laboratorium

Klasyczne oznaczenie stężenia jonów wymaga wysyłki próbki i czekania na wynik. Metoda potencjometryczna z elektrodą jonoselektywną daje odpowiedź w kilka minut na miejscu — wystarczająco dokładną do sterowania procesem, kontroli dawkowania i wczesnego wykrywania odchyleń.

Typowe oznaczenia

• Amon — kontrola oczyszczalni, hodowli ryb i wód powierzchniowych.
• Potas — nawożenie, hydroponika i analiza gleby.
• Azotany — nadzór nad jakością wody i intensywnością nawożenia.
• Fluorki i chlorki — uzdatnianie wody i kontrola procesów technologicznych.

Warunki poprawnego oznaczenia

• Roztwór regulujący siłę jonową — dodawany do próbki i do wzorców, wyrównuje tło i stabilizuje odczyt.
• Kalibracja wielopunktowa — wzorce dobrane wokół spodziewanego stężenia dają najmniejszy błąd.
• Stała temperatura — próbka i wzorce powinny mieć zbliżoną temperaturę.
• Mieszanie — jednakowe dla wzorca i próbki, bo wpływa na czas ustalania potencjału.
• Jony przeszkadzające — każda elektroda ma listę substancji zawyżających wynik; warto ją znać przed pomiarem.

Co wchodzi w skład zestawu

Praktyczny zestaw to nie sam miernik: potrzebne są elektroda jonoselektywna, elektroda odniesienia lub konstrukcja zespolona, roztwory wzorcowe o kilku stężeniach oraz odczynnik regulujący siłę jonową. Kompletowanie tych elementów osobno bywa droższe i grozi niezgodnością złączy — dlatego oferta obejmuje gotowe zestawy przeznaczone do konkretnego oznaczenia.