Czujniki siły — element pomiarowy wbudowany w maszynę lub stanowisko
Tam, gdzie ręczny przyrząd nie ma jak wejść, siłę mierzy się przetwornikiem zamontowanym na stałe w torze przenoszenia obciążenia. Czujnik tensometryczny odkształca się proporcjonalnie do przyłożonej siły i oddaje sygnał, który miernik lub sterownik przelicza na niutony. Takie rozwiązanie stosuje się w prasach, nawijarkach, podajnikach i stanowiskach badawczych pracujących w cyklu ciągłym.
Dobór przetwornika
- Kierunek obciążenia — czujniki na ściskanie, rozciąganie lub obustronne różnią się konstrukcją i sposobem mocowania.
- Obciążenie nominalne — dobierz z zapasem na uderzenia dynamiczne, które w maszynie potrafią wielokrotnie przekroczyć siłę statyczną.
- Wymiary zabudowy — wysokość i rozstaw otworów decydują o tym, czy przetwornik zmieści się bez przeróbki konstrukcji.
- Gwint przyłączeniowy — ustala, jakie uchwyty, oczka i trzpienie da się przykręcić bez adapterów.
- Materiał i szczelność — stal nierdzewna z hermetyzacją do stref mokrych, wykonanie standardowe do suchych hal.
Zabudowa, która nie fałszuje wyniku
- Obciążenie osiowe — siła boczna i moment zginający wprowadzają błąd; potrzebne są przeguby lub prowadnice.
- Sztywne podparcie — uginająca się rama przenosi część obciążenia obok czujnika.
- Ochrona przed przeciążeniem — ogranicznik drogi ratuje przetwornik przy awarii napędu.
- Prowadzenie przewodu — sygnał tensometryczny jest niski, więc kabel trzyma się z dala od falowników i przewodów zasilających.
Uruchomienie i kontrola
Po zabudowie układ kalibruje się obciążeniem wzorcowym w rzeczywistej konfiguracji mechanicznej — tylko wtedy uwzględnia się wpływ mocowania i sztywności ramy. Warto zapisać wynik jako punkt odniesienia: powtórzenie tego samego sprawdzenia po kilku miesiącach od razu pokaże, czy przetwornik był przeciążony.