Kolorymetry i połyskomierze do kontroli wyglądu powierzchni: liczbowa różnica barwy wobec wzorca, pomiar połysku pod znormalizowanymi kątami, praca z bazą wzorców.
„Ten odcień jest inny” to początek sporu, a nie jego rozstrzygnięcie. Kolorymetr zamienia wrażenie w współrzędne barwy i podaje różnicę wobec wzorca jako jedną wartość, którą można wpisać do specyfikacji odbioru. Połyskomierz robi to samo z drugą cechą wyglądu — stopniem, w jakim powierzchnia odbija światło kierunkowo.
Zarówno kolorymetr, jak i połyskomierz sprawdza się na wzorcu kalibracyjnym dostarczonym z przyrządem — najlepiej przed każdą serią. Wzorzec trzyma się w opakowaniu, bo zarysowany lub zabrudzony przestaje być punktem odniesienia. Przy kontroli dostaw warto zapisywać nie tylko końcową różnicę, ale i miejsce pomiaru na wyrobie: barwa bywa niejednorodna na krawędziach i w miejscach o innej grubości powłoki.