Kolorymetr PCE-CSM 1, otwór Ø 4 mm, wzorzec D65

Otwór pomiarowy o średnicy 4 mm pozwala zmierzyć barwę tam, gdzie próbka jest mała — na przycisku, złączce, wąskim profilu albo pojedynczym nadruku. PCE-CSM 1 oświetla powierzchnię diodą o charakterystyce D65, czyli światła dziennego, a wynik podaje w przestrzeniach CIEL*a*b*C*h, CIEL a*b* oraz CIEXYZ. Różnicę barwy względem wzorca liczy według formuł ΔE*ab, ΔL*ab i ΔE*C*H, przy odchyleniu standardowym w granicach ΔE* od 0,08. Rozbieżność między dwoma egzemplarzami przyrządu producent ogranicza do ≤0,50 ΔE*ab, co ma znaczenie, gdy dostawca i odbiorca porównują protokoły. Pamięć obejmuje 100 wzorców i 20000 próbek. Akumulator litowo-jonowy 3,7 V o pojemności 3200 mAh starcza na ok.

5000 pomiarów i ładuje się 8 godzin, a źródło światła producent szacuje na 5 lat oraz ponad 1,6 miliona pomiarów. Obudowa mierzy 205 x 67 x 80 mm i waży 500 g. Praca z tym przyrządem to zwykle pomiar różnicowy. Najpierw mierzy się wzorzec i zapisuje go jako wartość odniesienia, potem kolejne próbki — a obok każdego wyniku pojawia się odchylenie od tej wartości. Ocena „ten sam odcień czy już inny” sprowadza się wtedy do jednej liczby, zamiast porównywania trzech współrzędnych barwy z pamięci. Automatyczna kalibracja bieli i czerni odtwarza punkt odniesienia toru optycznego. Płytkę wzorcową trzyma się czystą i bez rys, bo to od niej zależy skala całego pomiaru; ślad palca na jej powierzchni przesuwa wyniki serii bardziej niż różnice, których się szuka.

Zapisane serie wychodzą kablem do dołączonego oprogramowania — z pamięci pobiera się 100 wzorców oraz 20000 próbek i zestawia w raport. W kartonie jedzie kolorymetr, akumulator z zasilaczem, kabel, pasek na nadgarstek, płytka do kalibracji bieli, oprogramowanie komputerowe oraz instrukcja obsługi. Warunki pracy obejmują 0 ... +40 °C przy wilgotności 0 ... 85% bez kondensacji, a detektorem jest fotodioda krzemowa. Przyrząd opisuje barwę powierzchni — nie ocenia połysku i nie zapisuje krzywej widmowej, więc tam, gdzie protokół wymaga pełnego widma, sięga się po modele spektralne tej rodziny.