Wycinarki próbek

Wycinarki próbek — powtarzalna próbka to podstawa oznaczenia

Gramaturę papieru, folii i tkanin wylicza się z masy próbki o dokładnie znanej powierzchni. Jeżeli krążek zostanie wycięty nożyczkami, błąd powierzchni przenosi się wprost na wynik — dlatego w laboratoriach kontroli jakości stosuje się wycinarki dające za każdym razem tę samą, znormalizowaną próbkę.

Zastosowania

• Przemysł papierniczy — oznaczanie gramatury wstęgi i kontrola jej równomierności w poprzek maszyny.
• Przetwórstwo folii — kontrola masy powierzchniowej i grubości materiału opakowaniowego.
• Włókiennictwo — masa powierzchniowa tkanin i dzianin przy odbiorze surowca.
• Materiały izolacyjne i filtracyjne — próbki do badań przepuszczalności i chłonności.

Na co zwrócić uwagę

• Powierzchnia próbki — musi odpowiadać metodzie badawczej stosowanej w laboratorium.
• Stan ostrzy — stępione noże strzępią krawędź, co zmienia masę próbki i psuje wynik.
• Podkładka — materiał podkładu zużywa się szybciej niż ostrza; jego wymiana bywa warunkiem czystego cięcia.
• Bezpieczeństwo obsługi — osłony i blokady mają znaczenie przy wycinarkach o dużym nacisku.
• Powtarzalność docisku — nierówne przyłożenie siły daje krawędź o zmiennej jakości.

Praca z próbką

Wycięte krążki waży się na wadze o rozdzielczości dobranej do masy próbki, a przed ważeniem sezonuje w warunkach znormalizowanych, bo materiały włókniste chłoną wilgoć z powietrza. Zapisanie warunków sezonowania razem z wynikiem pozwala porównywać oznaczenia wykonane w różnych porach roku.