Refraktometr Abbego PCE-ABBE-REF2, cukier do 95 %

PCE-ABBE-REF2 stoi na blacie i mierzy próbkę dociśniętą między pryzmatami, więc daje wynik tam, gdzie ręczna skala już nie wystarcza. Przyrząd obejmuje współczynnik załamania światła 1300 ... 1700 nD oraz zawartość cukru 0 ... 95 %, z rozdzielczością 0,005 nD i 0,25 % przy dokładności ±0,005 nD oraz ±0,25 %. Taki zestaw parametrów otwiera drogę do analizy tłuszczów, olejów, farb, lakierów, żywności i chemikaliów, a nie tylko roztworów cukru. Wkręcany termometr pokazuje temperaturę pryzmatu, bo od niej zależy współczynnik załamania; do uchwytów górnego i dolnego można podłączyć węże z zewnętrznego termostatu i utrzymać zadaną temperaturę przez cały pomiar.

Odlewana obudowa o masie 3000 g nie przesuwa się po blacie przy dociskaniu pryzmatu, a blok referencyjny z zestawu służy do sprawdzenia wskazania. Praca z refraktometrem Abbego przebiega inaczej niż z przyrządem ręcznym: próbkę nanosi się na dolny pryzmat, dociska górnym i obserwuje w okularze granicę pola jasnego oraz ciemnego, doprowadzając ją pokrętłem do położenia odczytu. Wynik nie zależy więc od tego, jak trzymasz obudowę ani skąd pada światło — przyrząd stoi nieruchomo na blacie, a operator wykonuje tylko ruch pokrętłem i odczyt.

Wkręcany termometr pokazuje temperaturę uchwytu pryzmatu, a przyłącza po obu stronach pozwalają podpiąć węże zewnętrznego termostatu. Producent podaje, że z dołączonym termometrem współczynnik załamania da się oznaczać w zakresie temperatur 0 ... 70 °C. Otwiera to pomiary substancji zbyt lepkich albo stałych w temperaturze pokojowej, a przy seriach porównawczych decyduje o powtarzalności: bez stabilizacji temperatury dwa pomiary tej samej próbki potrafią się różnić.

Zakres 1300 ... 1700 nD obejmuje większość cieczy technicznych — oleje i tłuszcze, farby, lakiery, rozpuszczalniki, alkohole oraz surowce spożywcze. Oznaczeniu zawartości cukru 0 ... 95 % odpowiada współczynnik od 1,333 do 1,531, czyli droga od czystej wody po roztwór silnie zagęszczony. Przyrząd nie identyfikuje substancji: mówi wyłącznie, jak badany ośrodek załamuje światło, a wniosek o składzie wyciąga się przez porównanie z wartością odniesienia dla znanego materiału.