Anemometr z gorącym drutem PCE-009, sonda 940 mm

Cienka końcówka sondy o średnicy 8 mm wchodzi tam, gdzie wirnik się nie zmieści — między żebra chłodzące, w kratkę nawiewną albo w wąski kanał wentylacyjny. Sonda teleskopowa wysuwa się z 280 mm do 940 mm, więc czujnik trafia w oś kanału, a obsługa stoi z boku strumienia. Prędkość powietrza pojawia się z rozdzielczością 0,1 m/s, temperatura z rozdzielczością 0,1 °C, a po wpisaniu przekroju kanału przyrząd przelicza odczyt na strumień objętości. Ustalenie wyniku zajmuje ok. 1 s, jednostki przełącza się między m/s, km/h, ft/min, węzłami i milami na godzinę.

Pamięć obejmuje 16 000 odczytów zapisywanych w odstępie od 2 sekund do 9 godzin, a kabel RS-232 wraz z programem z zestawu przenosi je do komputera i dalej do arkusza kalkulacyjnego. Obudowa z tworzywa ABS waży 515 g, zasilają ją 4 baterie 1,5 V, a po 5 minutach bez obsługi przyrząd gasi się sam. Pomiar prowadzi się w jednym punkcie albo w siatce punktów rozłożonych na przekroju kanału — przyrząd wylicza wtedy również średni strumień objętości, co jest właściwym sposobem na kanał o nierównomiernym profilu prędkości. Program dołączony do kabla odbiera odczyty na bieżąco, więc przebieg regulacji przepustnicy widać na ekranie komputera w trakcie kręcenia, a nie dopiero po zejściu z drabiny.

Zapisane serie przenosi się potem do arkusza kalkulacyjnego i dokłada do protokołu z odbioru. Warunki otoczenia wyznaczają granicę zastosowań: korpus przewidziano na 0 °C ... 40 °C, sama sonda znosi do 50 °C, a wilgotność w obu przypadkach nie powinna przekraczać 80 %. To zakres kanałów wentylacyjnych, hal i pomieszczeń technicznych — nie kanałów spalinowych ani komór suszarniczych. Wyświetlacz LCD o wymiarach 58 x 34 mm czyta się z odległości ramienia, korpus 200 x 76 x 38 mm mieści się w jednej dłoni, a po 5 minutach bez naciśnięcia klawisza przyrząd gasi się sam, żeby nie zjadać ogniw między punktami pomiarowymi.

Zasilanie opiera się na czterech bateriach 1,5 V; przy dłuższej pracy w jednym miejscu można sięgnąć po opcjonalny zasilacz sieciowy 9 V. Drut czujnika jest cienki i to on decyduje o wskazaniu, więc sondę wsuwa się i wysuwa spokojnie, bez ocierania końcówki o krawędź otworu pomiarowego, a po pracy chowa do etui w stanie zsuniętym. Osad, który zbierze się na czujniku, zmienia sposób oddawania ciepła do strumienia i przesuwa wskazanie — powierzchnię czyści się delikatnie, nigdy szorowaniem.