Pompy próżniowe

Pompy próżniowe — bez próżni nie ma prawidłowego napełnienia

Wilgoć i powietrze pozostawione w instalacji chłodniczej są przyczyną większości wczesnych awarii: kwaśnieje olej, zamarza zawór rozprężny, spada wydajność wymiany ciepła. Odessanie ich przed napełnieniem czynnikiem jest etapem, którego nie da się skrócić — a jego skuteczność zależy zarówno od pompy, jak i od sposobu prowadzenia procesu.

Dobór pompy

• Wydajność — dobierana do objętości instalacji; zbyt mała pompa wydłuża osuszanie do wielu godzin.
• Konstrukcja dwustopniowa — pozwala osiągnąć próżnię głębszą niż jednostopniowa, co jest warunkiem odparowania wody.
• Zawór balastowy — ułatwia usunięcie pary wodnej z oleju i chroni pompę przed jego zawilgoceniem.
• Masa i uchwyt — przy pracy w terenie decydują o wygodzie równie mocno jak parametry techniczne.
• Dostępność oleju — olej jest materiałem eksploatacyjnym wymienianym po każdym trudniejszym zleceniu.

Prowadzenie procesu

• Krótkie i szerokie węże — opory przepływu ograniczają skuteczność bardziej niż moc pompy.
• Pomiar próżniomierzem — manometr serwisowy nie ma rozdzielczości potrzebnej do oceny głębokiej próżni.
• Test wzrostu ciśnienia — po odcięciu pompy ciśnienie nie powinno rosnąć; wzrost oznacza wilgoć lub nieszczelność.
• Odessanie z dwóch stron — przy większych układach skraca czas i zapobiega pozostawieniu wilgoci za zaworem.
• Wymiana oleju — po osuszaniu instalacji zawilgoconej olej traci właściwości i pompa nie osiągnie już próżni.

Kontrola stanu pompy

Pompa, która nie osiąga deklarowanej próżni, zwykle nie jest uszkodzona — ma zużyty lub zawilgocony olej. Sprawdzenie polega na uruchomieniu z zaślepionym wlotem i pomiarze próżni granicznej. Wynik gorszy od katalogowego to sygnał do wymiany oleju, a dopiero potem do szukania usterki mechanicznej.