MilwaukeeKod: M10030B to zestaw 25 saszetek z roztworem wzorcowym o konduktywności 12 880 µS/cm. Każda porcja liczy 20 ml i jest zamknięta osobno, a producent przewidział ją jednocześnie jako naczynie do pracy: tester albo elektrodę zanurza się wprost w otwartej saszetce i przeprowadza kalibrację, bez przelewania roztworu do zlewki.
Konduktometr nie dysponuje własnym punktem odniesienia. Pokazuje to, co wynika z bieżącej charakterystyki czujnika, i niczym nie sygnalizuje momentu, w którym ta charakterystyka zaczyna się przesuwać. Producent wskazuje dwie przyczyny takiej zmiany: osad odkładający się na czujniku w trakcie eksploatacji oraz starzenie się elektrody. Dopiero zestawienie wskazania z cieczą o ustalonej wartości pozwala tę różnicę zobaczyć i skorygować.
Sama wartość plasuje ten wzorzec w górnej części skali przewodności, czyli w rejonie pożywek, wód technologicznych i kąpieli o wysokim zasoleniu. Milwaukee wskazuje go jako roztwór kalibracyjny między innymi dla testerów CD611 i EC60 oraz miernika MW804. Format porcji przenosi całą procedurę poza stanowisko laboratoryjne: zapas jedzie w torbie serwisowej, a otwiera się dokładnie tyle saszetek, ile wymaga dana sesja pomiarowa.

Producent przewiduje zanurzenie testera lub elektrody w otwartej saszetce, więc na stanowisku nie musi czekać czysta zlewka ani naczynko pomiarowe.
Roztwór otwiera się dopiero w chwili użycia, dzięki czemu kolejna kalibracja nie korzysta z cieczy, w której czujnik już wcześniej pracował.
Zapas porcji mieści się w torbie serwisowej i jedzie na obiekt bez ryzyka, które niesie transport napoczętej butelki.
Odmierzona ilość roztworu sprawia, że wynik procedury nie zależy od tego, kto akurat stoi przy przyrządzie.
Przyrząd zostaje ustawiony w rejonie skali, w którym faktycznie pracuje, a nie w miejscu, do którego nigdy nie zagląda.
Producent deklaruje pięcioletni termin ważności, więc kontrola prowadzona kilka razy w roku nie kończy się wyrzucaniem niezużytego roztworu.
Konduktywność roztworu zmienia się z temperaturą, więc ta sama ciecz da inne wskazanie w chłodnej hali i w nagrzanej szklarni. Milwaukee drukuje dlatego na każdej saszetce tabelę z rzeczywistymi wartościami µS/cm dla kolejnych temperatur — informacja o tym, jakiego odczytu oczekiwać, jest fizycznie przy porcji, którą właśnie otwierasz, a nie w dokumentacji zostawionej w biurze. W terenie warto dać saszetce chwilę na wyrównanie temperatury z badanym medium: im mniejsza różnica, tym mniej pracy zostaje dla kompensacji temperaturowej przyrządu.
Numer partii i data ważności są nadrukowane na pojedynczej saszetce, a nie tylko na zbiorczym opakowaniu. Dla nadzoru nad wyposażeniem pomiarowym ma to praktyczne przełożenie: do rejestru kalibracji trafia oznaczenie dokładnie tej porcji, która została użyta, nawet jeśli saszetki z różnych dostaw leżą razem w torbie. Przy audycie nie trzeba odtwarzać, z którego kartonu pochodził roztwór użyty pół roku wcześniej.
Roztwór jest sporządzany fabrycznie na chlorku potasu odniesionym do materiału odniesienia NIST 2202 SRM, w wodzie dejonizowanej do celów analitycznych zgodnej z ISO 3696 / BS 3978. Znaczenie ma tu każdy człon: wartość punktu kalibracji wywodzi się z uznanego materiału odniesienia, a woda użyta do przygotowania roztworu nie wnosi do wyniku własnej przewodności. Producent prowadzi ten wzorzec jako roztwór klasy laboratoryjnej, czyli przygotowany z rygorem właściwym oznaczeniom analitycznym, a nie kontroli orientacyjnej.
Wzorzec o tak wysokiej wartości trafia tam, gdzie badane media są mocno zmineralizowane, a przyrząd rzadko wraca na biurko:
Porcja jest przewidziana na jedno użycie. Po zanurzeniu czujnika roztwór przejmuje resztki cieczy, w której przyrząd wcześniej pracował, więc przelewanie go z powrotem albo odkładanie na później działa wbrew celowi całej procedury. Praktyczny wniosek dla planowania zapasu: liczbę saszetek dobiera się do liczby kalibracji, a nie do objętości roztworu — 500 ml w tym opakowaniu to 25 osobnych okazji do odniesienia przyrządu, nie pół litra do dowolnego rozdysponowania.
Producent wskazuje osad narastający na czujniku jako jedną z przyczyn zmiany jego sprawności. Kalibracja wykonana na zabrudzonej elektrodzie dopasowuje więc przyrząd do stanu, który zniknie razem z usuniętym nalotem. Kolejność czynności ma znaczenie: czyszczenie preparatem przeznaczonym do tego celu, przepłukanie czujnika, dopiero na końcu odniesienie do wzorca. Milwaukee prowadzi do tych dwóch pierwszych kroków osobne roztwory w tym samym formacie saszetek — M10016B do czyszczenia i M10000B do płukania.
| Materiał odniesienia | chlorek potasu NIST 2202 SRM |
|---|
| Rodzaj | roztwór kalibracyjny przewodności elektrolitycznej |
|---|---|
| Opakowanie | saszetki jednorazowe, hermetyczne, osłonięte przed światłem i powietrzem, z zabezpieczeniem przed otwarciem |
| Przeznaczenie | kalibracja konduktometrów oraz testerów EC i TDS w punkcie 12 880 µS/cm |
| Klasa roztworu | klasa laboratoryjna |
| Rozpuszczalnik | woda dejonizowana do celów analitycznych zgodna z ISO 3696 / BS 3978 |
| Liczba saszetek | 25 szt. |
| Sposób użycia | kalibracja wprost w otwartej saszetce, bez przelewania roztworu |
| Termin ważności | 5 lat |
| Oznaczenie saszetki | numer partii, data ważności oraz tabela wartości µS/cm dla kolejnych temperatur |
| Objętość saszetki | 20 ml |
| Wartość przewodności | 12 880 µS/cm (12,88 mS/cm) |
| Objętość roztworu w opakowaniu | 500 ml (25 × 20 ml) |
| Wskazany przez producenta do modeli | Milwaukee CD611, EC60, MW804 |
| Kod producenta | M10030B |
|---|
Masz ten przyrząd od nas? Napisz kilka zdań o tym, jak sprawdza się w Twojej pracy — pomożesz innym wybrać właściwy model.
Opinie mogą dodawać wyłącznie zalogowani klienci. Znacznikiem „Zakup potwierdzony” oznaczamy opinie osób, które kupiły ten produkt w naszym sklepie — sprawdzamy to automatycznie w historii zamówień. Pozostałe opinie oznaczamy jako niezweryfikowane. Zasady publikacji opinii.