Mierniki tlenu w powietrzu

Mierniki tlenu w powietrzu — atmosfera zdatna do oddychania

Powietrze zawiera około 21 procent tlenu i człowiek nie ma zmysłu, który ostrzegłby przed jego ubytkiem. Tymczasem wystarczy uwolnienie azotu, dwutlenku węgla lub argonu w zamkniętym pomieszczeniu, aby stężenie spadło do poziomu grożącego utratą przytomności — bez zapachu, bez duszności odczuwanej odpowiednio wcześnie.

Gdzie pomiar jest konieczny

• Przestrzenie zamknięte — studzienki, zbiorniki, kanały i komory przed wejściem serwisu.
• Magazyny gazów technicznych — rozszczelnienie butli z azotem wypiera tlen z pomieszczenia.
• Laboratoria i sale krioterapii — parujący azot ciekły szybko zmienia skład atmosfery przy podłodze.
• Pakowanie w atmosferze modyfikowanej — kontrola szczelności instalacji i bezpieczeństwa obsługi.
• Fermentacja i przechowalnictwo — piwnice i komory z owocami, gdzie tlen zużywają procesy biologiczne.

Cechy przyrządu, które mają znaczenie

• Progi alarmowe — zarówno dla niedoboru, jak i dla nadmiaru tlenu; oba stany są niebezpieczne.
• Sygnalizacja — dźwięk i wibracja muszą przebić się przez hałas hali i ochronniki słuchu.
• Czas reakcji — przy wejściu do przestrzeni zamkniętej liczy się każda sekunda ostrzeżenia.
• Kalibracja — czujnik elektrochemiczny zużywa się z czasem; harmonogram sprawdzeń gazem wzorcowym jest częścią procedury.
• Praca w pionie — pomiar wykonuje się na kilku wysokościach, bo gazy cięższe od powietrza zbierają się przy dnie.

Procedura wejścia

Pomiar wykonuje się przed wejściem, z zewnątrz, sondą opuszczaną na przewodzie — nigdy wchodząc do środka z przyrządem w ręku. Przy pracy w przestrzeniach zamkniętych kontrolę powtarza się cyklicznie, bo skład atmosfery zmienia się w trakcie prac, zwłaszcza przy spawaniu, malowaniu i czyszczeniu chemicznym.