Mierniki naprężenia

Mierniki naprężenia — naciąg utrzymany w oknie tolerancji

Zbyt luźna taśma marszczy się i zbiega z prowadnic, zbyt napięta rozciąga się trwale albo zrywa. Miernik naprężenia sprowadza tę ocenę z „na oko i na czucie” do liczby, którą można wpisać do karty ustawienia maszyny i powtórzyć na kolejnej zmianie.

Gdzie kontroluje się naciąg

• Linie pakujące — folia i taśma przed zgrzewarką; naciąg decyduje o jakości zgrzewu.
• Przemysł włókienniczy — nitka i przędza na nawijarkach oraz krosnach.
• Produkcja przewodów — drut i żyła w procesie nawijania oraz oplatania.
• Napędy pasowe — kontrola napięcia pasa po montażu i po okresie docierania.
• Montaż konstrukcji linowych — sprawdzenie naciągu cięgien i olinowania.

Jak mierzyć powtarzalnie

• Stały punkt pomiaru — naciąg zmienia się wzdłuż drogi materiału; mierz zawsze w tym samym miejscu.
• Prędkość zbliżania — przy pomiarze ręcznym narastaj równomiernie, inaczej wartość szczytowa zawyży wynik.
• Zapis maksimum — funkcja pamięci szczytu pozwala odczytać wynik po odsunięciu przyrządu od pracującej maszyny.
• Warunki odniesienia — materiały polimerowe zmieniają sztywność z temperaturą, więc notuj warunki razem z wynikiem.

Dokumentowanie ustawień

Wartość naciągu wpisana do parametrów maszyny ma sens tylko wtedy, gdy przyrząd, którym ją zmierzono, ma potwierdzoną dokładność. Do przyrządu domawia się świadectwo wzorcowania w punktach odpowiadających realnym ustawieniom linii — sprawdzanie na krańcu zakresu niewiele mówi o błędzie w obszarze, w którym pracujesz na co dzień.