Mierniki koloru i połysku
Kolorymetry i połyskomierze do kontroli wyglądu powierzchni: liczbowa różnica barwy wobec wzorca, pomiar połysku pod znormalizowanymi kątami, praca z bazą wzorców.
- Produktów
- Marek
- Cena od
- Darmowa dostawa
Mierniki koloru i połysku — wygląd powierzchni opisany liczbą
„Ten odcień jest inny” to początek sporu, a nie jego rozstrzygnięcie. Kolorymetr zamienia wrażenie w współrzędne barwy i podaje różnicę wobec wzorca jako jedną wartość, którą można wpisać do specyfikacji odbioru. Połyskomierz robi to samo z drugą cechą wyglądu — stopniem, w jakim powierzchnia odbija światło kierunkowo.
Pomiar barwy
- Współrzędne barwy — opisują jasność oraz położenie odcienia na osiach czerwień–zieleń i żółć–błękit.
- Różnica barwy wobec wzorca — pojedyncza liczba, na której opiera się kryterium przyjęcia partii.
- Geometria pomiaru — decyduje o tym, czy przyrząd uwzględnia połysk, czy mierzy wyłącznie barwę materiału.
- Wielkość otworu pomiarowego — musi być dobrana do wielkości próbki i do struktury powierzchni.
Pomiar połysku
- Kąt 60 stopni — uniwersalny, do powierzchni o średnim połysku.
- Kąt 20 stopni — rozróżnia powierzchnie bardzo błyszczące, gdzie kąt uniwersalny już nie różnicuje.
- Kąt 85 stopni — do powierzchni matowych, na przykład lakierów strukturalnych.
- Powtarzalność ustawienia — przyrząd musi przylegać płasko; skos zmienia wynik bardziej niż realne różnice partii.
Praca z wzorcami
Zarówno kolorymetr, jak i połyskomierz sprawdza się na wzorcu kalibracyjnym dostarczonym z przyrządem — najlepiej przed każdą serią. Wzorzec trzyma się w opakowaniu, bo zarysowany lub zabrudzony przestaje być punktem odniesienia. Przy kontroli dostaw warto zapisywać nie tylko końcową różnicę, ale i miejsce pomiaru na wyrobie: barwa bywa niejednorodna na krawędziach i w miejscach o innej grubości powłoki.