Miernik temperatury PCE-N24T, termopara J i K, PT100

Termoparę wpina się do PCE-N24T wprost, bez pośredniego przetwornika: wykonanie dla typu J obejmuje -50 ... 1200 °C, dla typu K sięga -50 ... 1370 °C, a wariant rezystancyjny współpracuje z czujnikiem PT100 w zakresie -50 ... 400 °C, w układzie dwu- lub trzyprzewodowym. Cztery cyfry LED o wysokości 20 mm pokazują temperaturę w przedziale wskazań -1999 ... 9999, przy błędzie ±(0,2 % zakresu + 1 cyfra). Charakterystykę wskazania ustawia się dwupunktowo, a całą konfigurację wprowadza oprogramowanie na komputerze — bez rozkręcania panelu. Wyjście 24 V o obciążalności 30 mA zasila czujnik, jeśli aplikacja tego wymaga.

Zasilanie dobiera się do rozdzielnicy: 230 V AC, 110 V AC, 24 V AC, 85 ... 253 V AC/DC albo 20 ... 40 V AC/DC. Obudowa z tworzywa 96 mm x 48 mm x 64 mm mocowana klipsami wchodzi w wycięcie 92 mm x 45 mm według DIN, przód ma klasę IP 65, a masa nie przekracza 200 g. Miernik pracuje w -10 °C ... 55 °C i znosi przechowywanie w -25 °C ... +85 °C, więc nadaje się także do nieogrzewanych rozdzielni. Wybór między termoparą a czujnikiem rezystancyjnym rzadko jest kwestią gustu: termopara typu K sięga 1370 °C i nadaje się do pieców oraz obróbki cieplnej, natomiast czujnik PT100 kończy się na 400 °C, ale daje stabilniejsze wskazanie w zakresie bliskim temperaturze otoczenia.

Termopara typu J obejmuje pośrednie 1200 °C i bywa spotykana w starszych instalacjach. Skalowanie dwupunktowe pozwala dopasować wskazanie do rzeczywistego punktu pomiaru, a nastawy wprowadza oprogramowanie producenta przez adapter programujący PCE-PD14, zamawiany osobno. W zestawie są materiał mocujący, uszczelka oraz instrukcja; uszczelka odpowiada za szczelność frontu w klasie IP 65. Przewód od termopary prowadzi się kablem kompensacyjnym właściwym dla danego typu — zwykła żyła miedziana wprowadza błąd już na złączu. Praca przewidziana jest w -10 °C ... 55 °C, a przechowywanie w -25 °C ... +85 °C, więc miernik znosi rozdzielnicę bez ogrzewania.