Wskaźnik wagowy PCE-DPD-F2, mV/V, 11 ... 60 V DC

Zasilanie przesądza o tym, gdzie wskaźnik da się w ogóle zabudować, a PCE-DPD-F2 przyjmuje 11 ... 60 V prądu stałego albo 24/48 V przemiennego — czyli napięcia, które w szafie automatyki zwykle już są, więc odpada osobny obwód i przetwornica. Wejście mV/V czyta mostek tensometryczny bez pośrednika, a przełączanie zakresu od 0 ... 5 mV do 0 ... 100 mV nie jest ozdobą: im ciaśniej zakres dobrano do czułości celi, tym większa część podziałki przypada na realne obciążenie i tym drobniejszy przyrost siły widać na odczycie. Napięcie zasilania mostka wybiera się między 5 V a 10 V i to ono ogranicza rozbudowę wagi — przy 5 V podłączysz osiem cel po 350 omów, przy 10 V cztery, zawsze w granicy 140 mA.

Sześć cyfr o wysokości 14 mm i zakres wskazań -199999 ... 999999 pozwalają pokazać masę w wybranej jednostce bez obcinania miejsc po przecinku, a wysoki znak czyta się z drugiej strony stanowiska. Częstotliwość pomiaru dobiera się pod konstrukcję: 16 Hz i czas odpowiedzi 63 ms wygładzają wskazanie na drgającej ramie, natomiast 50 Hz oraz 60 Hz skracają go do 20 ms i 17 ms, gdy operator ma nadążać za zmianą obciążenia. Błąd ±0,05 % pełnej skali przy 25 °C i front w klasie IP65 w obudowie 96 x 48 x 91 mm zamykają całość: wskaźnik zostaje przy maszynie, a nie w sterowni.

Modułowe karty wyjściowe montuje się z tyłu obudowy i dobiera do zadania — bez nich pobór mocy nie przekracza 1 W, z kompletem rośnie do 4 W. Wyjście poza zakres przyrząd pokazuje miganiem wskazania, więc przeciążenie celi widać od razu, bez wczytywania się w liczby. Zakres dostawy obejmuje osobne zaciski dla zasilania i dla mostka oraz naklejkę na urządzenie, którą opisuje się jednostkę po ustaleniu skalowania. Cele tensometryczne, przewody i karty wyjściowe zamawia się osobno. Zabudowa odbywa się w wycięciu 92 x 44 mm, a zaciski śrubowe przyjmują żyły 1 ... 2,5 mm². Warunki pracy obejmują 0 ... 50 °C, przechowywanie -20 ... 70 °C, a po włączeniu warto odczekać około 15 minut do ustabilizowania wskazania.