Wiskozymetr PCE-RVI 10, do 2 000 000 mPa·s

Sześć rzędów wielkości w jednym przyrządzie — PCE-RVI 10 obejmuje lepkości od 1 do 2 000 000 mPa·s, od rzadkiego rozcieńczalnika po masę bliską paście. Dokładność wynosi ±1,0 % ustawionego zakresu, a powtarzalność ±0,2 %, co pozwala wychwycić różnice między partiami surowca. Prędkość obrotową dobiera się w ośmiu krokach: 0,3, 0,6, 1,5, 3, 6, 12, 30 i 60 obr./min, a w zestawie znajdują się wrzeciona L1 ... L4. Zanurzeniowy czujnik mierzy temperaturę próbki w zakresie 0 ...

100 °C z rozdzielczością 0,1 °C — bez tej informacji zestawianie wyników z różnych dni bywa mylące. Wynik wyświetla się w jednostkach mPa·s, Pa·s, dPa·s, cP, P oraz cPs. Obsługę prowadzi ekran dotykowy 5 cali, dane wychodzą złączem RS232. Statyw ma regulację wysokości około 25 cm i wbudowaną poziomicę, a całość waży 5,4 kg przy wymiarach 430 x 320 x 275 mm. Osiem prędkości obrotowych to nie luksus, lecz narzędzie diagnostyczne. Zmierzenie tej samej próbki przy dwóch albo trzech nastawach pokazuje, czy jej opór zależy od intensywności mieszania.

Jeżeli wskazanie spada wraz ze wzrostem obrotów, wyrób nie zachowuje się jak ciecz newtonowska i pojedyncza liczba nie opisze go rzetelnie — bywa, że ta informacja jest ważniejsza od samej wartości lepkości. Najwolniejsze nastawy przydają się przy materiałach gęstych, przy których szybki obrót wyprowadziłby wskazanie poza zakres wrzeciona. Najszybsze służą cieczom rzadkim, gdzie wolny obrót daje moment zbyt mały do pewnego odczytu. Wybór wrzeciona z kompletu i wybór prędkości są więc jedną decyzją, a nie dwiema osobnymi. Czujnik dołączony do zestawu mierzy temperaturę próbki i to on nadaje wynikowi kontekst.

Przy olejach oraz wyrobach gęstniejących po ochłodzeniu odczyt bez zapisanej temperatury prowadzi wprost do fałszywych wniosków, bo różnica między dostawami bywa mniejsza niż różnica między poranną a popołudniową temperaturą w hali. Sześć jednostek do wyboru pozwala podać wynik w postaci oczekiwanej przez odbiorcę, bez ręcznego przeliczania i bez ryzyka pomyłki o rząd wielkości. Dokładność ±1,0 % odnosi się do ustawionego zakresu pomiarowego, a powtarzalność ±0,2 % opisuje rozrzut przy powtórzeniu tego samego badania; przy ocenie różnic między partiami to właśnie powtarzalność wyznacza próg, poniżej którego różnicy nie warto interpretować.