Przetwornik wilgotności i temperatury PCE-P18-0A0E0 z magistralą Modbus

Ten model nie ma wyświetlacza i wcale go nie potrzebuje: PCE-P18-0A0E0 zostaje na ścianie i podaje wilgotność oraz temperaturę wprost do sterownika, dwoma przewodami magistrali RS-485 w protokole Modbus RTU. Prędkość transmisji wybiera się od 4800 do 57600 b/s, więc przetwornik wpina się w istniejącą sieć bez jej przebudowy. Pomiar obejmuje wilgotność 0 ... 100 % RH z dokładnością ±2 % w przedziale 10 ... 90 % RH oraz temperaturę od -20 do 60 °C, przy histerezie czujnika ±1 % RH. Wszystkie żyły dochodzą do zacisków śrubowych wewnątrz obudowy o klasie IP65, dzięki czemu urządzenie znosi wilgoć także poza pomieszczeniami biurowymi.

Zasilanie doprowadza się napięciem stałym 19 ... 30 V, a pobór mocy nie przekracza 1,5 W. Po włączeniu przetwornik potrzebuje 15 minut na wygrzanie, po czym wskazania są ustalone. Uchwyt na płycie gipsowo-kartonowej albo na kanale wentylacyjnym udźwignie przetwornik o masie 125 g i gabarycie 35 x 58 x 118 mm bez dodatkowego wzmocnienia. Format ramki dobiera się do urządzenia nadrzędnego: dostępne są tryby 8N1, 8N2, 8E1 oraz 8O1, więc przetwornik dogada się także ze starszym sterownikiem, który ma ustawienia zapisane na sztywno.

Błąd przetwarzania producent określa na ±0,7 % zakresu pomiarowego, a poza pasmem 10 ... 90 % RH dokładność pomiaru wilgotności wynosi ±3 %. Warto rozróżnić dwie liczby, które łatwo pomylić. Zakres pomiarowy obejmuje -20 ... 60 °C, natomiast sama obudowa znosi otoczenie od -30 do 85 °C — przetwornik przetrwa więc warunki, w których nie prowadzi już wiarygodnego pomiaru temperatury. Dopuszczalna wilgotność otoczenia sięga 95 % RH bez skraplania, a wpływ temperatury na wskazanie podano jako ±25 % na każde 10 °C odchyłki, co przy montażu w miejscu narażonym na promieniowanie cieplne przemawia za osłoną.

Czujnik można wyposażyć w różne filtry, dobierane do rodzaju otoczenia — inaczej pracuje się w zapylonej hali, inaczej w pomieszczeniu z aerozolem. Montaż ogranicza się do przykręcenia obudowy i wprowadzenia żył do zacisków; brak wyświetlacza i przycisków oznacza też brak elementów, które ktoś mógłby przestawić przy okazji sprzątania. Przy rozbudowie instalacji kolejne punkty pomiarowe dokłada się na tej samej parze przewodów, nadając im osobne adresy.