Wagosuszarka PCE-UX 3011GQD, 105 ... 600 °C

Górna granica 600 °C otwiera przed PCE-UX 3011GQD zadania, których zwykła wagosuszarka nie obsłuży: obok wilgotności przyrząd wyznacza stratę przy spopielaniu i procent pozostałości po spopielaniu. Grzałka 375 W nagrzewa komorę w przedziale 105 ... 600 °C, a masę mierzy tor ważenia o rozdzielczości 0,001 g przy zakresie do 200 g. Próbka musi ważyć co najmniej 10 g i zmieścić się w 95 cm³ na szalce Ø 105 / 115 mm. Wbudowana drukarka wystawia protokół z każdego cyklu, więc wynik zostaje na papierze bez przenoszenia danych. Czas pojedynczego oznaczenia ustawia się w przedziale 1 ... 180 min, a przyjęty program chroni blokada menu.

Analiza popiołu bywa w laboratorium osobnym etapem prowadzonym w piecu muflowym; tutaj mieści się w tym samym cyklu i na tym samym torze ważenia. Najpierw odparowuje woda, potem — po podniesieniu temperatury — wypala się część organiczna, a przyrząd przelicza ubytki na procent straty przy spopielaniu oraz procent pozostałości. Minimalna naważka 10 g jest wyższa niż w modelach o łagodniejszym grzaniu, bo po wypaleniu musi zostać na tyle dużo substancji, żeby wynik miał sens. Materiał układa się równą warstwą na szalce Ø 105 / 115 mm o głębokości 9 mm, mieszcząc się w objętości 95 cm³.

Grzałka 375 W potrzebuje sprawnego odprowadzenia ciepła, więc nad przyrządem trzeba zostawić wolną przestrzeń, a stanowiska nie wciskać między szafki. Do przenoszenia rozgrzanych tac służą szczypce z zestawu; po spopielaniu szalka bywa gorętsza niż po zwykłym suszeniu, więc studzenie trzeba wliczyć w czas obsługi. Otoczenie pracy to 10 ... 40 °C przy wilgotności do 90 % bez kondensacji, a klasa ochrony IP20 zakłada suche laboratorium. Przy masie 8600 g i wysokości 330 mm przyrząd stoi na stałe i nie jest sprzętem przenoszonym między halami. Protokół z drukarki oraz dane wysyłane złączem USB albo RS232 zamykają obieg dokumentacji bez ręcznego przepisywania liczb.