Waga silosowa PCE-LWS 500 z czterema modułami wagowymi

Odczyt co 1 kg przy zakresie sumarycznym 2000 kg pozwala zobaczyć ubytek pojedynczego worka surowca, a nie dopiero opróżnienie połowy zbiornika. PCE-LWS 500 opiera zbiornik na czterech modułach po 500 kg wsuwanych pod istniejące punkty podparcia, dzięki czemu zabudowy nie trzeba przerabiać ani opróżniać na czas montażu. Za dokładność odpowiadają ogniwa klasy C3 o stopniu ochrony IP67; sygnał zbiera puszka ze stali nierdzewnej w obudowie IP65, a niepewność całego układu mieści się w ±0,2 % zakresu pomiarowego. Obsługa czyta masę z zielonego wyświetlacza LED o wysokości cyfr 15 mm, przykręconego do ściany razem z funkcjami tary oraz ważenia brutto i netto.

Dozowanie prowadzą cztery wyjścia przełączające wyzwalane progami alarmowymi, trzy wejścia odbierają polecenia z zewnątrz, a wartość masy wychodzi łączem RS-232, RS-485, gniazdem Ethernet albo sygnałem 4 ... 20 mA. Układ pracuje od -25 °C do +40 °C i zasila się z sieci 220 V lub z obwodu 24 V, więc wpina się w istniejącą rozdzielnicę. Za tę czułość płaci się zakresem. W sumaryczne 2000 kg musi zmieścić się nie tylko surowiec, lecz również masa własna kadzi wraz z osprzętem, mieszadłem i pokrywą, więc przed zamówieniem liczy się całą konstrukcję, a nie samą zawartość.

Jeżeli zapas ma sięgać kilku ton, właściwy będzie moduł o większym udźwigu jednostkowym — ten sam wyświetlacz i ta sama puszka obsłużą mocniejsze ogniwa. Po stronie odczytu poza tarą i ważeniem brutto oraz netto pracuje korekta opóźnienia. Podajnik zamyka się, zanim masa dobije do zadanej wartości, dlatego strumień materiału w locie nie zawyża odmierzanej porcji. Elektronika przyjmuje do ośmiu modułów o impedancji 350 omów, więc jeden wyświetlacz poprowadzi także zbiornik podparty w większej liczbie punktów, bez wymiany całego zestawu.

Instalacja jest pomyślana pod zabudowę, która już stoi: płyty montażowe wchodzą pod punkty podparcia, przewody między ogniwami, puszką i wyświetlaczem mają po 5 m, a złącza rozłącza się bez rozbierania kadzi. Producent zastrzega przy tym, że moduły nie pełnią roli zabezpieczenia konstrukcji — za odporność zabudowy na wiatr, drgania i uderzenia odpowiada jej projektant. W codziennej pracy najwięcej szkody robi to, co zbiera się pod płytami: zaschnięty surowiec albo wciśnięty kawałek deski przenosi część ciężaru obok toru pomiarowego i psuje wynik bez żadnego ostrzeżenia.