Wagosuszarka PCE-MA 100, zakres ważenia 110 g

Zawartość wilgoci wyznacza się tu wprost z ubytku masy: PCE-MA 100 waży próbkę, podgrzewa ją lampą halogenową i przelicza różnicę na procenty. Naważka może sięgać 110 g, a odczyt schodzi do 1 mg, czyli 0,001 g, więc nawet kilkugramowa porcja granulatu daje wiarygodny wynik. Temperaturę suszenia wybiera się w przedziale od +40 do +199 °C, czas grzania od 1 do 199 minut, a wilgotność pokazywana jest w zakresie 0 ... 100 % z działką 0,01 %. Piętnaście programów pozwala zapisać osobne nastawy dla różnych surowców, dzięki czemu operator wybiera gotową pozycję z pamięci zamiast ustawiać wszystko od nowa.

Duży wyświetlacz i dziewięć przycisków membranowych obsługuje się także w rękawicach, a wyniki przechodzą do komputera złączem RS-232. Dołączony odważnik 100 g wraz z funkcją kalibracji służy do okresowego sprawdzenia i ponownej regulacji wagi, bez wysyłania urządzenia do serwisu. Obudowa 200 x 180 x 380 mm zajmuje niewiele miejsca na blacie laboratoryjnym i korzysta ze zwykłego gniazdka 220 V / 50 Hz. O wyniku decyduje przygotowanie próbki: materiał rozprowadza się na szalce cienką, równą warstwą, bo z grubej porcji woda z głębi nie zdąży odparować i badanie skończy się zaniżoną wartością. Temperaturę dobiera się do surowca — zbyt wysoka rozłoży tworzywo albo przypali cukry, a wtedy ubytek masy przestaje odpowiadać samej wodzie.

Ustalone raz warunki zapisuje się jako program, dzięki czemu kolejne oznaczenia tego samego materiału przebiegają identycznie, niezależnie od zmiany i operatora. Badanie kończy się po zadanym czasie, więc jego długość ustala się doświadczalnie: przedłuża się je tak długo, aż kolejne minuty przestają zmieniać wskazanie. Wynik z wagosuszarki warto raz zestawić z metodą stosowaną w zakładzie wcześniej i zanotować różnicę — od tego momentu kontrola trwa minuty zamiast godzin. Szalki czyści się po wystudzeniu, a komorę utrzymuje w czystości, bo resztki próbki przypalone przy lampie zmieniają rozkład ciepła nad szalką.