Siłomierz PCE-HFG 10K-E100-ICA z certyfikatem

Klasa dokładności 1,6 przy analogowym wskazaniu oznacza, że błąd na całej tarczy trzyma się w ustalonych granicach, a fabryczny certyfikat kalibracji dołączony do PCE-HFG 10K-E100-ICA przenosi tę deklarację na konkretny egzemplarz. Pomiar jest hydrauliczny: nacisk działa na adapter ciśnieniowy, olej mineralny przenosi go wężem o długości 100 cm do rurki Bourdona, a wskazówka pokazuje siłę w niutonach. Zakres sięga 10.000 N, czyli 1.000 kg, z działką 200 N i błędem do ±1,95 % zakresu pomiarowego przy +20 °C. Rozdzielenie tarczy i ogniwa pozwala mierzyć w zabudowanych węzłach — czujnik zostaje między elementami, odczyt następuje na zewnątrz.

Wskazówka wleczona utrzymuje maksimum, obudowa Ø 62 mm ma stopień ochrony IP32, a szkło akrylowe chroni podziałkę. Przyrząd pracuje w temperaturze -20 ... +60 °C. Klasa dokładności odnosi się do całej podziałki, a nie do pojedynczego punktu: błąd nie rośnie w miarę zbliżania się do końca skali, ale przy naciskach z jej początku stanowi większy udział w wyniku. Dlatego zakres dobiera się tak, żeby typowy pomiar wypadał w górnej części tarczy. Siłę wprowadza się przez pole Ø 25 mm albo Ø 68 mm, zależnie od tego, czy nacisk działa punktowo, czy rozkłada się na większej powierzchni; ogniwo o zewnętrznej średnicy Ø 102 mm i wysokości 26,5 mm wsuwa się między elementy maszyny.

Dwa otwory M6 w podstawie pozwalają zamocować je osiowo, gdy pomiar powtarza się w tym samym węźle. Sprawność układu sprawdza się bez przyrządów pomocniczych: po odciążeniu wskazówka powinna wrócić dokładnie na zero. Warunki pracy obejmują -20 ... +60 °C, a przyrząd nie wymaga rozgrzewania ani zasilania. Wskazówkę wleczoną kasuje się ręcznie po każdym odczycie, żeby kolejna próba zaczynała się od czystej tarczy. Wąż o długości 100 cm daje przy tym swobodę ustawienia tarczy: można ją powiesić na elemencie konstrukcji, oprzeć o obudowę maszyny albo trzymać w ręku, byle przewód biegł łagodnym łukiem, a nie napiętą cięciwą między ogniwem a wskaźnikiem.