Chropowatościomierz PCE-RT 2000, Ra, Rz i Rsm

Rysunek techniczny coraz rzadziej kończy się na samym Ra — PCE-RT 2000 podaje dziewięć parametrów naraz: Ra, Rq, Rsm, Rsk, Rz, Rt, Rp, Rv oraz Rc. Zakresy sięgają 0,005 ... 16 µm dla Ra, Rq i Rc, 0,02 ... 200 µm dla Rz, Rt, Rp i Rv, 5 ... 1000 µm dla Rsm, a współczynnik asymetrii Rsk mieści się w przedziale -1 ... 1. Diamentowa końcówka o promieniu 5 µm, zagięta pod kątem 90°, przesuwa się z siłą nie większą niż 4 mN po drodze do 15 mm. Dokładność wynosi poniżej ±10%, a rozrzut powtórzeń nie przekracza 6 %. Wyniki widać na wyświetlaczu OLED zarówno liczbowo, jak i jako wykres profilu, a jednostki przełącza się między µm a µinch. Złącze micro USB przenosi dane do dołączonego programu, gdzie działają funkcje statystyczne dla całej serii.

Odniesienie do norm ANSIB46.1/ASMEB46.1 oraz DIN EN ISO 4287 ułatwia rozmowę z odbiorcą, a wzorzec chropowatości i płytka kalibracyjna z zestawu pozwalają sprawdzić przyrząd przed pomiarem. Warto wiedzieć, po co sięga się po poszczególne wielkości. Ra uśrednia odchylenia profilu i dlatego jest odporne na pojedynczą rysę, Rz odpowiada na pytanie o głębokość nierówności, a Rt pokazuje skrajną różnicę wysokości na całym badanym odcinku. Rq zachowuje się podobnie do Ra, ale mocniej waży duże odchyłki, więc szybciej reaguje na powierzchnię z pojedynczymi wyrwami. Rsm mówi o rozstawie śladów obróbki i rozróżnia drobny szlif od posuwu zgrubnego, a Rsk w przedziale -1 ...

1 zdradza, czy w profilu przeważają wierzchołki, czy wgłębienia — powierzchnia z przewagą dolin lepiej trzyma smar, z przewagą wierzchołków szybciej się dociera. Sondę prowadzi napęd z prędkością 0,135 mm/s, 0,5 mm/s albo 1 mm/s, zależnie od tego, którą z trzech długości fali granicznej wybrano, a prowadnica o promieniu 45 mm utrzymuje powtarzalny tor przejazdu. Akumulator litowo-jonowy uzupełnia się tym samym gniazdem micro USB, którym pobiera się dane, więc na wyjazd wystarczy jeden przewód. Futerał, osłona sondy oraz urządzenie mocujące z zestawu pozwalają bezpiecznie przewieźć przyrząd i ustawić go na detalu, który sam nie daje pewnego oparcia.