Czujnik do zabudowy PCE-IR 50-ICA, certyfikat ISO

Przy odbiorze linii albo walidacji procesu pytanie brzmi zwykle tak samo: czym potwierdzicie, że czujnik wskazuje prawidłowo. PCE-IR 50-ICA trafia na miejsce z fabrycznym certyfikatem kalibracji ISO, więc dokumentacja stanowiska jest kompletna od pierwszego dnia. Konstrukcja pozostaje bez zmian względem wersji podstawowej — obudowa ze stali nierdzewnej w klasie IP65, płyta montażowa w zestawie oraz przewód 1 m, którym doprowadza się zasilanie 24 V DC i odbiera pętlę 4 ... 20 mA. Pomiar obejmuje 0 ... +500 °C przy rozdzielczości optycznej 15:1 i stałej emisyjności 0,95, deklarowana dokładność to ±1 °C albo 1 % wskazania, a powtarzalność ±0,5 °C lub 0,5 %. Czas T90 wynoszący 240 ms nadąża za szybkimi zmianami na taśmie produkcyjnej.

Głowica znosi otoczenie 0 ... +70 °C, dzięki czemu montuje się ją blisko monitorowanego węzła. Montaż zaczyna się od ustawienia płyty: głowicę mocuje się naprzeciw obserwowanego miejsca i sprawdza, czy nic nie wchodzi w tor widzenia — para, pył albo osłona z tworzywa zafałszują wynik bardziej niż niedokładność samego czujnika. Rozdzielczość optyczna 15:1 mówi, jak duży obszar uśrednia wskazanie przy danej odległości, więc odsunięcie głowicy o pół metra potrafi zmienić sens pomiaru. Powtarzalność na poziomie ±0,5 °C albo 0,5 % wskazania bywa w praktyce ważniejsza niż sama dokładność bezwzględna, bo nadzór nad procesem opiera się na porównywaniu kolejnych cykli.

Sygnał 4 ... 20 mA nie wymaga przetwornika ani osobnego zasilacza sygnałowego — wpina się w pętlę zasilaną z tych samych 24 V DC, przy obciążeniu do 900 omów. Czujnik nie ma wyświetlacza, więc wartość odczytasz dopiero w sterowniku, na panelu operatorskim albo miernikiem pętli. Otoczenie robocze 0 ... +70 °C oraz wilgotność 10 ... 95 % wyznaczają miejsce montażu; przy gorących wsadach potrzebna bywa osłona termiczna albo większy dystans. Obudowa ze stali nierdzewnej o wymiarach 18 x 103 mm znosi mycie stanowiska, a klasa IP65 chroni przed strumieniem wody.