Pirometr PCE-ILD 10, -50 ... 500 °C, optyka 12:1

Ciemna maszynownia albo wnętrze szafy rozdzielczej to typowe miejsca, w których nie widać, gdzie właściwie pada plamka pomiarowa. PCE-ILD 10 ma na to dwa pierścienie po pięć diod: biały doświetla punkt pomiarowy, niebieski poprawia kontrast na jasnych powierzchniach. Zakres -50 ... 500 °C obejmuje instalacje chłodnicze i rozgrzane elementy napędów, a pomiar powtarzany z częstotliwością 2 Hz pozwala prowadzić przyrząd wzdłuż rurociągu i obserwować, jak zmienia się odczyt. Optyka 12:1 utrzymuje plamkę na tyle małą, że z kilku metrów obejmuje pojedynczy element.

Emisyjność ustawia się w przedziale 0,10 ... 1,00, dokładność powyżej 20 °C wynosi ±2 % lub ±2 °C, a powtarzalność ±1 °C. Wartości graniczne zapisane w pamięci uruchamiają alarm, gdy odczyt wyjdzie poza ustalone okno. Obudowa waży 329 g z bateriami i mieści się w futerale z zestawu. Poza bieżącym wskazaniem przyrząd pokazuje wartość największą, najmniejszą, średnią oraz różnicę między odczytami, dzięki czemu jeden przejazd wzdłuż kolektora daje od razu obraz rozrzutu temperatur.

Zapisane progi alarmowe działają w obie strony: przekroczenie górnej albo spadek poniżej dolnej granicy uruchamia sygnał dźwiękowy i wizualny, więc operator nie musi patrzeć na wyświetlacz przez cały czas. Niebieski pierścień ma zadanie inne niż doświetlanie — pomaga wypatrzeć nieszczelność w układzie klimatyzacji napełnionym środkiem kontrastowym, czyli tam, gdzie sam pomiar temperatury niczego nie wykaże. Wiązka celownicza o długości fali 630 ... 670 nm i mocy poniżej 1 mW zaznacza kilka punktów naraz, co ułatwia ocenę, jak duży fragment obejmuje odczyt.

Rozdzielczość wynosi 0,1 °C, a deklarowana dokładność ±3 °C w dolnej części skali oraz ±2 % albo ±2 °C powyżej 20 °C. Korpus 180 x 100 x 55 mm zasilają dwa ogniwa AA 1,5 V, które kupisz na każdej stacji paliw — to przewaga nad bateriami blokowymi, gdy awaria wypada w niedzielę. Sprzęt pracuje w otoczeniu 0 ... 50 °C przy wilgotności 10 ... 90 %, a przechowywany znosi -10 ... 60 °C. Pasmo 8 ... 14 µm odpowiada powierzchniom malowanym, izolacjom i tworzywom; na nieosłoniętym metalu trzeba skorygować emisyjność w zakresie 0,10 ... 1,00.