MilwaukeeKod: Mi57P to element pomiarowy kieszonkowego testera ORP57 PRO, a nie samodzielny przyrząd. W jednym korpusie pracują dwa czujniki: pierwszy podaje potencjał redoks w miliwoltach na głównym polu wyświetlacza, drugi pokazuje temperaturę próbki na polu pomocniczym. Obudowa testera odpowiada wyłącznie za elektronikę, zasilanie i obsługę przycisków.
To elektroda ma kontakt z badaną cieczą, podczas gdy układ elektroniczny pozostaje zamknięty w obudowie — i to ona zużywa się jako pierwsza. Producent dostarcza ją osobno, jako czujnik zamienny do testera ORP57 PRO sprzedawanego oddzielnie, a wymiana odbywa się na stanowisku. Utrata sprawności czujnika nie przesądza więc o losie całego przyrządu.
Zgodność sprawdź przed zamówieniem, bo elektrody kieszonkowych testerów Milwaukee nie są wzajemnie zamienne, a ich przypisanie bywa różne: Mi56P obsługuje testery pH55 i pH56, Mi59P pracuje w konduktometrach EC59 i EC60, natomiast Mi57P powstała wyłącznie do ORP57. Wystarczy odczytać oznaczenie modelu na korpusie swojego przyrządu i porównać je z opisem elektrody.

Skala sięga tysiąca miliwoltów w obie strony, dlatego tym samym czujnikiem sprawdzisz wodę po dawkowaniu utleniacza i próbkę o charakterze redukującym.
Krok odczytu 1 mV przy dokładności ±2 mV sprawia, że przesunięcie o kilkanaście miliwoltów można potraktować jako realną reakcję wody, a nie rozrzut przyrządu.
Oba czujniki pracują w tym samym korpusie, więc do protokołu trafia potencjał razem z temperaturą próbki, bez sięgania po drugi przyrząd.
Pole temperatury obejmuje zakres od −5,0 do 60,0 °C, więc obsłuży zarówno próbkę z obiegu chłodniczego, jak i ciepłą wodę technologiczną.
Pole elektromagnetyczne pracujących pomp i stacji dozowania przesuwa wskazanie typowo w granicach dokładności pomiaru, więc próbkę sprawdzisz przy instalacji, a nie dopiero w pracowni.
Zapasowy czujnik trzymany na półce skraca przerwę w pomiarach do czasu jego założenia, bez wysyłania przyrządu poza zakład.
Elektroda redoks nie podaje wartości bezwzględnej — porównuje badaną ciecz z własnym układem odniesienia, a wynikiem jest różnica potencjałów między nimi. Oba obiegi łączy diafragma: niewielkie przejście w korpusie, przez które elektrolit styka się z próbką. Od stanu tego przejścia zależy praca całego czujnika: dokładność i szybkość wyniku wymagają czystej końcówki platynowej oraz swobodnego przepływu przez diafragmę. To ten fragment elektrody, a nie elektronika testera, wyznacza rytm obsługi stanowiska.
W opisie roztworu MA9015 producent stawia warunek wprost: element pomiarowy i diafragma nie mogą wyschnąć, bo od tego zależy szybka odpowiedź czujnika i swobodny przepływ elektrolitu. Elektroda ma więc pozostawać wilgotna także między pomiarami — do nasadki wlewa się roztwór do przechowywania MA9015, dokręca ją tak, aby nie przeciekała, i odstawia przyrząd w pozycji pionowej. Woda destylowana ani demineralizowana nie zastępuje tego roztworu: producent przewiduje je do płukania, nie do przechowywania czujnika.
Instrukcja testera prowadzi ją w kilku ruchach: zdejmujesz nasadkę ochronną, odkręcasz plastikowy pierścień na górze elektrody, wyjmujesz zużyty czujnik i wsuwasz nowy w gniazdo przyrządu. Jeden krok jest w instrukcji wyróżniony — przed dokręceniem pierścienia trzeba sprawdzić, czy uszczelki wróciły na swoje miejsca, bo to one odpowiadają za szczelność złącza. Dopiero wtedy elektroda zostaje pewnie osadzona w korpusie i tester nadaje się do pomiaru.
Po tę elektrodę sięgają ci, dla których tester ORP57 jest narzędziem codziennej kontroli wody:
Po każdym pomiarze opłucz końcówkę wodą, żeby ograniczyć przeniesienie próbki na kolejny odczyt i spłukać nalot solny z nasadki. Do płukania między próbkami przewidziane są saszetki M10000B z wodą dejonizowaną (20 ml, 25 sztuk w opakowaniu), wygodne przy pomiarach poza pracownią. Czyszczenie planowe opisano jako mniej więcej cotygodniowe moczenie przez około 15 minut w roztworze MA9016 lub w saszetce M10016B, po którym elektrodę płucze się i odstawia z roztworem MA9015 w nasadce; odstępy dobiera się do intensywności pracy i rodzaju próbek.
Zakresy, rozdzielczości, dokładności i odchylenie w polu elektromagnetycznym dotyczą wskazań testera ORP57 pracującego z tą elektrodą. Sam czujnik dostarcza sygnał, a liczba powstaje dopiero w przyrządzie, dlatego tych wartości nie należy traktować jako osobnej specyfikacji elektrody ani przenosić na mierniki innych serii.
W instrukcji ORP57 producent podaje dwa lata gwarancji na tester i sześć miesięcy na elektrodę, a swoją odpowiedzialność ogranicza do naprawy — bezpłatną wymianę przewiduje wtedy, gdy przyrządu nie da się naprawić. Wyłącza z niej uszkodzenia powstałe wskutek wypadków, niewłaściwego użycia, ingerencji w konstrukcję oraz zaniedbania zalecanej obsługi. Twoje uprawnienia wobec sklepu wynikają natomiast z naszych warunków sprzedaży i przepisów o rękojmi — deklaracja producenta ich nie zawęża.
| Jednostka pomiaru | mV |
|---|---|
| Mierzone parametry | potencjał redoks (ORP) i temperatura |
| Dokładność (ORP) | ±2 mV przy 25 °C |
| Rozdzielczość (ORP) | 1 mV |
| Zakres pomiarowy (ORP) | ±1000 mV |
| Dokładność (temperatura) | ±0,5 °C przy 25 °C |
| Rozdzielczość (temperatura) | 0,1 °C |
| Zakres pomiarowy (temperatura) | od −5,0 do 60,0 °C |
| Kalibracja | fabryczna, bez procedury kalibracji użytkownika |
|---|
| Typ | wymienna elektroda pomiarowa testera |
|---|---|
| Montaż | wsuwana w gniazdo testera, mocowana pierścieniem gwintowanym z uszczelkami |
| Zgodny przyrząd | tester Milwaukee ORP57 PRO (sprzedawany osobno) |
| Zalecany roztwór do przechowywania | Milwaukee MA9015 |
| Typowe odchylenie w polu elektromagnetycznym | ±2 mV (ORP); ±0,3 °C |
| Kod producenta | Mi57P |
|---|




Masz ten przyrząd od nas? Napisz kilka zdań o tym, jak sprawdza się w Twojej pracy — pomożesz innym wybrać właściwy model.
Opinie mogą dodawać wyłącznie zalogowani klienci. Znacznikiem „Zakup potwierdzony” oznaczamy opinie osób, które kupiły ten produkt w naszym sklepie — sprawdzamy to automatycznie w historii zamówień. Pozostałe opinie oznaczamy jako niezweryfikowane. Zasady publikacji opinii.