MilwaukeeKod: MI524-25 to opakowanie jednorazowych saszetek z proszkowym odczynnikiem DPD, którym oznacza się chlor całkowity w wodzie. Sam chlor jest dla przyrządu niewidoczny — dopiero po wsypaniu proszku próbka przybiera różowe zabarwienie, a jego nasycenie rośnie wraz ze stężeniem. Fotometr nie ocenia odcienia wzrokiem: mierzy, ile światła pochłonął zabarwiony roztwór, i przelicza to na miligramy na litr.
Przebieg oznaczenia jest krótki. Próbkę nabiera się do szklanej kuwety fotometru, wsypuje całą zawartość saszetki i miesza, a gdy reakcja zajdzie, kuweta wraca do komory pomiarowej po odczyt. Czas potrzebny na rozwinięcie barwy oraz kolejność zerowania przyrządu podaje instrukcja fotometru MW11 — to ona, a nie opakowanie odczynnika, jest źródłem procedury.
W eksploatacji jest to materiał zużywalny, a nie wyposażenie przyrządu: sprawny fotometr bez odczynnika niczego nie zmierzy. Dlatego tam, gdzie dezynfekcję wpisuje się do dziennika codziennie, zapasowe opakowanie trzyma się razem z miernikiem, a nowe zamawia, zanim skończy się bieżące.

Wynik jest gotowy w ciągu kilku minut przy samym obiekcie, więc korektę dawki wprowadzasz od razu, bez czekania na oznaczenie zewnętrzne.
Fotometr podaje wynik w miligramach na litr, dzięki czemu pomiary z różnych dni i od różnych osób da się ze sobą porównać.
Porcja jest odmierzona fabrycznie, więc na wynik nie wpływa to, kto akurat wykonuje oznaczenie i jak dokładnie odmierzy odczynnik.
Proszek jest gotowy do użycia, dlatego przy mierniku nie trzeba trzymać naczyń miarowych ani pilnować terminów roztworów roboczych.
Saszetki nie zajmują miejsca i nie wymagają dodatkowego pojemnika, więc na przegląd obiektu bierzesz je razem z miernikiem.
Producent nie przewiduje kalibracji MW11 przez użytkownika, więc oznaczenie zaczyna się od nabrania próbki, a nie od przygotowania wzorców.
Ten odczynnik obejmuje sumę dwóch form: chloru wolnego, który wciąż jest zdolny do dezynfekcji, oraz chloru związanego, powstałego w reakcji z zanieczyszczeniami wniesionymi do wody. Wynik mówi więc, ile środka w ogóle znajduje się w obiegu, a nie ile z niego jeszcze pracuje. Przy stabilnie prowadzonej wodzie obie liczby są sobie bliskie; rosnąca różnica jest sygnałem, że środek dezynfekcyjny zużywa się na obciążenie organiczne szybciej, niż jest uzupełniany. Żeby ją wyznaczyć, potrzebne jest drugie oznaczenie — formy wolnej — wykonane własną chemią i własnym przyrządem.
Producent opisuje oznaczenie jako adaptację metody USEPA 330.5 oraz Standard Method 4500-Cl G, czyli procedur, na których opiera się kontrola chloru w analityce wodnej. Adaptacja to jednak nie to samo co procedura referencyjna: jest jej wersją przeniesioną na gotowy odczynnik i kieszonkowy przyrząd, więc zapisu z dziennika obiektu nie traktuje się jak równoważnika sprawozdania z laboratorium akredytowanego. Kontrola prowadzona własnym fotometrem pozostaje kontrolą bieżącą — szybką, powtarzalną i wystarczającą do prowadzenia własnej dokumentacji. Badania, które muszą mieć moc dowodową, nadal zleca się na zewnątrz.
Zapas przelicza się wprost na liczbę oznaczeń, więc wielkość opakowania warto dobrać do rytmu kontroli. Przy jednym pomiarze dziennie komplet pokrywa niespełna miesiąc pracy, przy dwóch pomiarach w tygodniu — około trzech miesięcy. To rozmiar dla pojedynczego stanowiska, obiektu sezonowego albo serwisanta, który mierzy u klientów. Gdy oznaczenia powtarzają się kilka razy dziennie, sensowniejszy jest komplet na sto oznaczeń (MI524-100), bo rzadziej wraca się do zamawiania. W drugą stronę działa termin ważności: mniejsze opakowanie łatwiej zużyć w całości, zanim upłynie.
Po to opakowanie sięgają użytkownicy kieszonkowego fotometru MW11, którzy chlor sprawdzają regularnie, ale nie na tyle często, żeby kupować chemię w hurtowych ilościach.
Każde opakowanie jest oznaczone datą ważności i numerem partii. Zanotowanie obu przy odbiorze dostawy zajmuje chwilę, a pozwala później powiązać konkretny zapis pomiarowy z serią odczynnika, na której wtedy pracowano — to bywa jedyny sposób, żeby wyjaśnić rozbieżność bez powtarzania całej serii badań. Ta sama informacja porządkuje kolejność zużycia: jeśli w szafie leży kilka opakowań, do pracy idzie najpierw to z najbliższym terminem.
Saszetki traktuje się jak każdy odczynnik laboratoryjny: przechowuje w oryginalnym, opisanym opakowaniu i nie przesypuje do nieoznakowanych pojemników. Próbki po oznaczeniu zawierają odczynnik, więc nie zawraca się ich do niecki ani do akwarium — usuwa się je zgodnie z zasadami obowiązującymi w obiekcie. Gdy pomiary wykonuje kilka osób, opłaca się opisać przebieg oznaczenia przy stanowisku, żeby każdy postępował tak samo.
| Naczynko pomiarowe | szklana kuweta 10 ml (MI0011) do fotometru MW11 |
|---|---|
| Oznaczany parametr | chlor całkowity (Cl₂) |
| Zakres pomiarowy (Cl₂) | 0,00 mg/l … 3,50 mg/l |
| Rozdzielczość odczytu – fotometr MW11 | 0,01 mg/l |
| Dokładność oznaczenia (Cl₂) – fotometrem MW11 | ±0,03 mg/l lub ±3% odczytu (25 °C) |
| Metoda | DPD – adaptacja metody USEPA 330.5 oraz Standard Method 4500-Cl G |
|---|---|
| Zużycie | jedna saszetka na jedno oznaczenie |
| Przeznaczenie | fotometr kieszonkowy Milwaukee MW11 |
| Liczba saszetek | 25 |
| Jednostki wyniku | mg/l (odpowiednik ppm) |
| Postać odczynnika | proszek w jednorazowych saszetkach |
| Oznakowanie opakowania | data ważności i numer partii |
| Kod producenta | MI524-25 |
|---|
Masz ten przyrząd od nas? Napisz kilka zdań o tym, jak sprawdza się w Twojej pracy — pomożesz innym wybrać właściwy model.
Opinie mogą dodawać wyłącznie zalogowani klienci. Znacznikiem „Zakup potwierdzony” oznaczamy opinie osób, które kupiły ten produkt w naszym sklepie — sprawdzamy to automatycznie w historii zamówień. Pozostałe opinie oznaczamy jako niezweryfikowane. Zasady publikacji opinii.