MilwaukeeKod: MA924B/1 to kombinowana elektroda potencjału redoks, którą Milwaukee opisuje jako konstrukcję laboratoryjną i przypisuje do minititratora SO₂ MI455 – zarówno jako czujnik pracujący w tym przyrządzie, jak i jako jego elektrodę zamienną. Element pomiarowy ma postać platynowego pierścienia, całość zamknięto w szklanym trzpieniu, a metrowy przewód kończy bagnetowy wtyk BNC.
Na tym stanowisku prowadzi się dwa oznaczenia – wolnego i całkowitego dwutlenku siarki – a elektroda pracuje w nich zanurzona w mieszanej próbce. Jej stan przekłada się na wynik dokładnie tak samo jak nastawy pompy dozującej czy świeżość odczynników, z tą różnicą, że zużywa się stopniowo i bez wyraźnego momentu granicznego.
W kampanii przez jedno stanowisko przechodzi partia za partią, a naczynko i elektroda są myte między kolejnymi oznaczeniami. Wynik rzadko kończy się na wpisie do dziennika – to on rozstrzyga, czy dany zbiornik trzeba jeszcze dosiarkować, zwykle jeszcze tego samego dnia. Czujnik jest więc ostatnim ogniwem między próbką a tą decyzją, a przez cały sezon przechodzi przez niego każda badana partia.

Miareczkowanie opiera się na sygnale z elektrody, więc moment zakończenia nie zależy od tego, jak operator oceni zmianę barwy próbki.
Szklany trzpień producent opisuje jako łatwy do oczyszczenia i dający szybki wynik, dzięki czemu kolejne oznaczenie nie czeka na czujnik.
Producent wiąże możliwość dopełnienia elektrolitu z dłuższym czasem pracy elektrody.
W elektrodzie redoks pomiar prowadzi metal obojętny chemicznie, który wymienia elektrony z próbką i zamienia jej stan równowagi na potencjał wyrażany w miliwoltach. Milwaukee zastosowało tu pierścień z platyny i wskazuje ten kształt jako preferowany w większości zastosowań redoks. Przy doborze zamiennika to właśnie materiał i kształt elementu pomiarowego trzeba porównać w pierwszej kolejności – one rozstrzygają o tym, jak czujnik zachowa się w próbce.
Elektrolit w tej elektrodzie jest cieczą, którą uzupełnia się roztworem MA9011 o stężeniu 3,5 M KCl. Do samego pomiaru producent dodaje wskazówkę, o której łatwo zapomnieć: przy elektrodzie napełnialnej korek wlewowy zdejmuje się na czas oznaczenia, bo rośnie wtedy wypływ elektrolitu przez diafragmę, a odczyt ustala się szybciej i stabilniej. Korek jest więc elementem procedury pomiarowej, a nie tylko zabezpieczeniem na czas transportu – warto wpisać go do instrukcji stanowiska obok kroku płukania naczynka.
Ogniwo odniesienia oddziela od próbki dodatkowa komora z własnym elektrolitem, a producent wiąże z tym dwa skutki: srebro z wnętrza czujnika praktycznie nie przechodzi do miareczkowanego wina, a ryzyko zatkania diafragmy – przejścia między elektrolitem a próbką – jest mniejsze. Drugi z nich widać w miareczkowaniu od razu: zablokowana diafragma daje sygnał, który ustala się wolno i pełznie, a przyrząd potrzebuje wtedy więcej czasu na rozpoznanie końca reakcji. Objaw łatwo pomylić z trudną próbką, więc drożność czujnika opłaca się utrzymywać zawczasu, zamiast rozstrzygać wątpliwości po serii długich oznaczeń.
Po tę elektrodę sięgają zespoły, które zawartość dwutlenku siarki kontrolują u siebie, a wynik oznaczenia zamieniają na decyzję technologiczną tego samego dnia:
Zasada jest sformułowana wprost: nasadka na czole elektrody ma być wypełniona buforem albo roztworem do przechowywania, nigdy wodą – do tego drugiego zastosowania Milwaukee ma roztwór MA9015. Osad zbierający się po serii oznaczeń usuwa regularne moczenie czujnika w roztworze czyszczącym MA9016. Producent podaje też prostą wskazówkę skracającą oczekiwanie na wynik: elektrodą warto delikatnie zamieszać w próbce.
Deklarowany zakres temperatury pracy zaczyna się przy 20 °C i kończy przy 40 °C. Wino podawane do oznaczenia prosto z chłodnego zbiornika potrafi być wyraźnie chłodniejsze, dlatego przed pomiarem warto sprawdzić temperaturę próbki i pozwolić jej wejść w ten zakres. Ta sama uwaga dotyczy pomieszczenia: nieogrzewane laboratorium w winiarni wychładza również naczynko i odczynniki stojące na blacie.
| Zakres pomiarowy (ORP) | ±2000 mV |
|---|---|
| Zakres temperatury pracy | od 20 do 40 °C |
| Kształt elementu pomiarowego | pierścień platynowy |
| Średnica | 7,6 mm |
|---|---|
| Materiał korpusu | szkło |
| Długość przewodu | 1 m |
| Wymiary (długość korpusu / długość całkowita) | 119,4 mm / 162,6 mm |
| Rodzaj | kombinowana elektroda ORP (część zamienna) |
|---|---|
| Złącze | BNC |
| Diafragma | otwarta, rękawowa (PTFE) |
| Zgodne przyrządy | minititrator SO₂ Milwaukee MI455; także pozostałe winiarskie pomiary potencjału redoks |
| Układ odniesienia | podwójny, Ag/AgCl |
| Elektrolit odniesienia | 3,5 M KCl, uzupełniany |
| Kod producenta | MA924B/1 |
|---|
Masz ten przyrząd od nas? Napisz kilka zdań o tym, jak sprawdza się w Twojej pracy — pomożesz innym wybrać właściwy model.
Opinie mogą dodawać wyłącznie zalogowani klienci. Znacznikiem „Zakup potwierdzony” oznaczamy opinie osób, które kupiły ten produkt w naszym sklepie — sprawdzamy to automatycznie w historii zamówień. Pozostałe opinie oznaczamy jako niezweryfikowane. Zasady publikacji opinii.