MilwaukeeKod: MA9063 to roztwór kalibracyjny o wartości 84 µS/cm — najniższej spośród wzorców przewodności prowadzonych przez Milwaukee. Nie jest odczynnikiem do badania próbki i sam niczego nie oznacza. Jego jedyne zadanie zaczyna się i kończy w trakcie kalibracji: podać miernikowi lub testerowi znaną wartość, żeby przyrząd miał do czego przyrównać własne wskazanie.
Producent tłumaczy wprost, skąd bierze się potrzeba powtarzania tej czynności — praca sondy konduktometrycznej zmienia się z czasem, wraz z narastającym osadem i starzeniem się czujnika. Kalibracja świeżym wzorcem przywraca punkt odniesienia zamiast pozostawiać ocenę kondycji sondy przeczuciu operatora, a w przypadku niskich przewodności ma to szczególne znaczenie: drobne przesunięcie skali, niewidoczne przy wysokich odczytach, w dolnym zakresie potrafi zmienić wynik nie do poznania.
Sam roztwór przygotowano fabrycznie na chlorku potasu NIST 2202 SRM rozpuszczonym w wodzie dejonizowanej odpowiadającej wymaganiom ISO 3696 i BS 3978 — liczba z etykiety ma więc udokumentowane pochodzenie, a nie recepturę spisaną na stanowisku. Butelka 230 ml jest formatem stanowiskowym: roztwór jest gotowy do użycia, odlewa się z niej porcję do naczynka pomiarowego i wraca do pracy, bez odważania i rozcieńczania.

Przy próbkach o niskiej przewodności sięgasz po wzorzec z dolnego końca skali, zamiast przenosić ustawienie przyrządu z zupełnie innego jej poziomu.
Za wartością wzorca stoi materiał odniesienia uznanego instytutu, więc procedurę można udokumentować, a nie tylko zadeklarować.
Roztwór jest gotowy do użycia, więc kalibracja zaczyna się od odlania porcji, a nie od sporządzania wzorca i liczenia rozcieńczeń.
Wartość właściwą dla warunków panujących na stanowisku odczytujesz od razu przy przyrządzie, bez szukania danych w osobnych tabelach.
Zabezpieczenie zakrętki od razu pokazuje, czy opakowanie było już otwierane, więc wzorzec zaczyna pracę w znanym stanie.
Pięcioletni termin ważności pozwala trzymać wzorzec w rezerwie i sięgać po niego wtedy, gdy przyrząd faktycznie tego wymaga.
Mierniki Milwaukee z serii MAX — na przykład MW170 i MW306 — pozwalają skalibrować tor EC/TDS jedną z sześciu wartości: 84 µS/cm, 1413 µS/cm, 5,00 mS/cm, 12,88 mS/cm, 80,0 mS/cm oraz 111,8 mS/cm, dodatkowo z osobnym zerowaniem w punkcie 0,00 µS/cm. Kalibracja jest w nich jednopunktowa i wyznacza współczynnik celi — przyrząd nie buduje krzywej z kilku wzorców naraz, tylko przyjmuje jeden. MA9063 zajmuje w tym zestawieniu dolny koniec, a rozpiętość między skrajnymi pozycjami listy jest ponadtysiąckrotna, więc nie jest obojętne, który roztwór trafi do naczynka.
Przewodność roztworu zmienia się razem z jego temperaturą, więc wartość 84 µS/cm nie jest liczbą obowiązującą w każdych warunkach. Milwaukee rozwiązuje to najprościej, jak można: na każdej butelce nadrukowana jest tabela rzeczywistych wartości µS/cm dla kolejnych temperatur. Podczas kalibracji wskazanie przyrównuje się więc nie do jednej liczby z nazwy produktu, lecz do wartości odpowiadającej temperaturze, w jakiej faktycznie pracuje stanowisko.
Wzorzec ma sens tylko wtedy, gdy jego wartość przetrwa drogę z fabryki na stanowisko. Dlatego butelka jest zamknięta hermetycznie i osłonięta przed światłem, a zabezpieczenie zakrętki pozwala odróżnić opakowanie nienaruszone od otwieranego wcześniej. Praktyczny wniosek dla pracowni jest prosty: porcję do kalibracji odlewa się do osobnego naczynka, butelkę zamyka się od razu po użyciu, a roztworu, który zetknął się z sondą, nie zlewa się z powrotem do zapasu.
Wzorzec trafia tam, gdzie mierzy się przewodność wody ubogiej w jony, a wynik ma znaczenie poza samym wyświetlaczem:
Producent wskazuje dwie przyczyny, dla których konduktometr zaczyna wskazywać inaczej niż na początku: narastający osad i naturalne starzenie się sondy. Wzorzec odpowiada na drugą z nich — ustawia przyrząd na nowo, ale nie usuwa zanieczyszczeń z celi pomiarowej. Jeżeli po kalibracji odczyty nadal się rozjeżdżają albo ustalają wyjątkowo wolno, kolejnym krokiem jest czyszczenie sondy zgodnie z instrukcją przyrządu, a nie następne podejście do kalibracji tym samym roztworem.
Każda butelka jest opisana numerem partii i datą ważności. Oba oznaczenia mają zastosowanie w protokole: przepisany do dokumentacji numer partii pozwala później odtworzyć, jakim konkretnie roztworem ustawiono przyrząd, a sprawdzenie daty przed rozpoczęciem procedury chroni przed sytuacją najbardziej kłopotliwą — kalibracją przeprowadzoną bez zarzutu, ale na wzorcu po terminie ważności.
| Zależność od temperatury | tabela rzeczywistych wartości µS/cm dla kolejnych temperatur nadrukowana na butelce |
|---|
| Materiał odniesienia | chlorek potasu NIST 2202 SRM |
|---|
| Rodzaj | roztwór kalibracyjny przewodności elektrolitycznej, klasa laboratoryjna |
|---|---|
| Opakowanie | butelka hermetyczna, osłonięta przed światłem, z zabezpieczeniem zakrętki |
| Objętość | 230 ml |
| Przeznaczenie | mierniki i testery przewodności, które przewidują kalibrację wzorcem 84 µS/cm |
| Rozpuszczalnik | woda dejonizowana wg ISO 3696 / BS 3978 |
| Wartość wzorca | 84 µS/cm |
| Termin ważności | 5 lat |
| Zawartość opakowania | 1 butelka |
| Oznaczenie na etykiecie | numer partii i data ważności |
| Kod producenta | MA9063 |
|---|
Masz ten przyrząd od nas? Napisz kilka zdań o tym, jak sprawdza się w Twojej pracy — pomożesz innym wybrać właściwy model.
Opinie mogą dodawać wyłącznie zalogowani klienci. Znacznikiem „Zakup potwierdzony” oznaczamy opinie osób, które kupiły ten produkt w naszym sklepie — sprawdzamy to automatycznie w historii zamówień. Pozostałe opinie oznaczamy jako niezweryfikowane. Zasady publikacji opinii.