MilwaukeeKod: MA9062 to fabrycznie przygotowany wzorzec o wartości 1382 ppm TDS, rozlany do butelki o pojemności 230 ml. Nie bada się nim próbek i nie służy do konserwacji sondy — ma ustaloną, znaną zawartość rozpuszczonych substancji i daje przyrządowi punkt, do którego może dopasować własne wskazanie, zanim zacznie mierzyć rzeczywistą wodę.
Tester TDS nie oznacza soli metodą chemiczną: mierzy przewodność elektryczną cieczy i przelicza ją na miligramy substancji rozpuszczonych w litrze. Dlatego wzorcem dla tego toru pomiarowego jest roztwór o znanej przewodności, opisany w jednostkach TDS. Producent przygotowuje go na bazie chlorku potasu ze spójnością pomiarową do materiału odniesienia NIST 2202, rozpuszczonego w wodzie dejonizowanej do zastosowań analitycznych według norm ISO 3696 i BS 3978.
Pojemność 230 ml to format stanowiskowy: butelka stoi przy przyrządzie w serwisie uzdatniania wody, w sterowni, przy instalacji odwróconej osmozy albo w pracowni — czyli tam, gdzie ten sam tester regularnie wraca do kalibracji. Milwaukee wskazuje MA9062 jako roztwór kalibracyjny między innymi dla testerów CD600 i T75 oraz miernika przenośnego MW401; wartość oczekiwaną przez konkretny przyrząd zawsze podaje jego instrukcja.

Po kalibracji przyrząd mierzy względem wartości, która się nie zmienia, więc odczyty z różnych tygodni dają się ze sobą porównywać.
Roztwór przychodzi w postaci docelowej, więc przygotowanie kalibracji nie angażuje wagi, odczynników ani wody o kontrolowanej czystości.
Wykres nadrukowany na butelce podaje rzeczywistą wartość dla panujących warunków, zamiast zostawiać operatora z szacowaniem.
Z butelki odlewa się kolejne porcje robocze, więc jeden zakup obsługuje stanowisko przez długi cykl kontroli.
Hermetyczna zakrętka z zabezpieczeniem przed otwarciem i osłona przed światłem pokazują, że roztwór trafia do pracy nienaruszony.
Wartość wzorca jest ustawiana fabrycznie względem materiału odniesienia, więc odczyt przyrządu ma udokumentowany punkt wyjścia.
Milwaukee wprost wskazuje dwie przyczyny odchodzenia sondy przewodności od pierwotnych wskazań: narastające osady oraz starzenie się czujnika wraz z eksploatacją. Kłopot polega na tym, że żadna z nich nie objawia się awarią — przyrząd nadal pokazuje liczbę, tylko coraz mniej wierną. Rekalibracja roztworem o znanej wartości jest jedynym momentem, w którym ta rozbieżność w ogóle wychodzi na jaw, dlatego traktuje się ją jako czynność okresową, a nie reakcję na usterkę.
Roztwór jest kalibrowany fabrycznie na chlorku potasu ze spójnością pomiarową do materiału odniesienia NIST 2202 SRM, a rozpuszczalnikiem jest woda dejonizowana do zastosowań analitycznych zgodna z ISO 3696 i BS 3978. Ten łańcuch odniesień ma bardzo praktyczny skutek: przyrząd nigdy nie będzie wierniejszy niż roztwór, do którego go ustawiono. Samodzielne sporządzanie roztworu o zadanej zawartości soli wprowadza w tym miejscu niepewność najtrudniejszą do oszacowania na stanowisku.
Przewodność cieczy zależy od temperatury, więc ta sama próbka daje inną wartość rano i po nagrzaniu hali. Milwaukee rozwiązuje to najprościej, jak się da: na każdej butelce drukuje wykres rzeczywistych wartości µS/cm dla kolejnych temperatur. Przed kalibracją odczytuje się z niego wartość odpowiadającą warunkom panującym na stanowisku, zamiast przyjmować wartość nominalną i zostawiać różnicę w wyniku.
Wzorzec przydaje się tam, gdzie zawartość substancji rozpuszczonych decyduje o jakości wody lub roztworu:
Sondę zanurza się w odlanej porcji roztworu, a zużytej porcji nie wlewa z powrotem. Powód jest prozaiczny: na czujniku zostają ślady poprzednio badanej wody, a wraz z nimi do zapasu trafiłyby substancje, których we wzorcu być nie powinno. Zanieczyszczony zapas przestaje być punktem odniesienia, choć na butelce nadal widnieje deklarowana wartość — a błąd ujawni się dopiero w wynikach pomiarów.
Każda butelka jest oznaczona numerem partii i datą ważności, a producent deklaruje pięcioletni termin przydatności roztworu. Obie informacje warto przepisać do rejestru wyposażenia razem z datą kalibracji — dopiero wtedy z dokumentacji wynika, do czego konkretnie odniesiono przyrząd. Przy odbiorze dostawy sprawdza się przy okazji, czy zabezpieczenie zakrętki jest nienaruszone.
| Kompensacja temperatury | wykres rzeczywistych wartości µS/cm dla różnych temperatur nadrukowany na butelce |
|---|
| Materiał odniesienia | chlorek potasu ze spójnością pomiarową do materiału odniesienia NIST 2202 SRM |
|---|
| Rodzaj | roztwór kalibracyjny (wzorzec przewodności wyrażony w jednostkach TDS) |
|---|---|
| Opakowanie | butelka osłonięta przed światłem, z hermetyczną zakrętką zabezpieczoną przed otwarciem |
| Oznaczenie | numer partii i data ważności nadrukowane na każdej butelce |
| Objętość | 230 ml |
| Przeznaczenie | kalibracja testerów i mierników TDS oczekujących wzorca o wartości 1382 ppm |
| Klasa roztworu | klasa laboratoryjna |
| Rozpuszczalnik | woda dejonizowana do zastosowań analitycznych wg ISO 3696 / BS 3978 |
| Termin przydatności | 5 lat |
| Wartość wzorca (TDS) | 1382 ppm |
| Zawartość opakowania | 1 butelka |
| Kod producenta | MA9062 |
|---|
Masz ten przyrząd od nas? Napisz kilka zdań o tym, jak sprawdza się w Twojej pracy — pomożesz innym wybrać właściwy model.
Opinie mogą dodawać wyłącznie zalogowani klienci. Znacznikiem „Zakup potwierdzony” oznaczamy opinie osób, które kupiły ten produkt w naszym sklepie — sprawdzamy to automatycznie w historii zamówień. Pozostałe opinie oznaczamy jako niezweryfikowane. Zasady publikacji opinii.