MilwaukeeKod: M10080B to roztwór wzorcowy klasy laboratoryjnej o zawartości substancji rozpuszczonych 800 ppm. Wartość jest ustalona i znana z góry — to ona rozstrzyga, czy przyrząd nadal pokazuje prawdę, i to do niej przesuwa się jego skalę podczas kalibracji. Producent kieruje ten wzorzec do przyrządów o niskim zakresie, bo w wodzie uzdatnionej i filtrowanej odczyty rzadko wychodzą poza dolną część skali.
Powód powtarzania kalibracji producent nazywa wprost: na powierzchni czujnika przewodności odkłada się osad, a sam element pomiarowy się starzeje. Przyrząd nie sygnalizuje żadnej z tych zmian — nadal pokazuje liczbę, tylko coraz mniej wspólnego ma ona z badaną cieczą.
Sama wartość odniesienia również zależy od warunków: nominał obowiązuje w temperaturze 25 °C, a w chłodniejszym roztworze rzeczywista zawartość jest niższa. Dlatego na każdej saszetce nadrukowano tabelę wartości w ppm dla kolejnych temperatur — to od niej zaczyna się kalibracja prowadzona w hali, w piwnicy czy w szklarni.

Sprawdzony tester pokazuje, czy złoże lub wkład jeszcze pracuje, więc wymianę planuje się z wyprzedzeniem, a nie po skardze użytkownika.
Gdy wszystkie testery na obiekcie ustawisz tym samym wzorcem, rozbieżność między nimi przestaje być zagadką bez odpowiedzi.
Nowy przyrząd wchodzi do procedury dopiero po sprawdzeniu na znanej wartości, zamiast działać na zaufaniu do ustawienia z wytwórni.
Pomiar prezentowany zleceniodawcy broni się wtedy, gdy przyrząd był wcześniej odniesiony do wzorca, a nie tylko włączony.
Zapas odmierzonych porcji pozwala wpisać sprawdzenie przyrządu do planu przeglądów, zamiast odkładać je do pierwszego wątpliwego wyniku.
Gotowe porcje rozdziela się na stanowiska ćwiczeniowe, więc przygotowanie zajęć z pomiaru TDS sprowadza się do rozdania saszetek.
W danych technicznych testera TDS CD97 — pióra o zakresie od 0 do 999 ppm z automatyczną kompensacją temperatury — M10080B figuruje jako roztwór do kalibracji. Ten sam wzorzec producent wymienia w specyfikacji miernika wielofunkcyjnego MW801, gdzie odpowiada wyłącznie za tor TDS. Dla obu przyrządów jest to więc pozycja wskazana przez wytwórcę, a nie zamiennik dobrany po samej wartości liczbowej.
Oba wskazane przyrządy kalibruje się ręcznie w jednym punkcie: przyrząd dostaje jedną znaną wartość i do niej odnosi wszystkie późniejsze odczyty. Nie ma drugiego punktu, który skorygowałby nietrafione odniesienie, więc na wynik pracuje wszystko, co dzieje się w chwili ustawienia — stan porcji roztworu i temperatura, w której prowadzi się kalibrację. W procedurze wielopunktowej część takich drobiazgów rozkłada się na pozostałe punkty; tutaj zostają w całości przy tym jednym.
Roztwór jest wzorcowany fabrycznie względem chlorku potasu NIST 2202 SRM, czyli certyfikowanego materiału odniesienia, a rozpuszczalnikiem jest woda dejonizowana do zastosowań analitycznych zgodna z ISO 3696 i BS 3978. Do chwili użycia porcja pozostaje hermetycznie zamknięta, osłonięta przed światłem i powietrzem oraz zabezpieczona przed wcześniejszym otwarciem. Odpada więc cały etap, w którym za wartość roztworu odpowiada użytkownik: nikt niczego nie odważa, nie rozcieńcza ani nie sprawdza czystości naczynia.
Roztwór trafia wszędzie tam, gdzie kontroluje się wodę o niskiej zawartości substancji rozpuszczonych:
Wynik TDS można w przybliżeniu przeliczyć na przewodność, ale rezultat zależy od skali przyjętej przez producenta przyrządu: przy współczynniku 0,5 jednemu ppm odpowiada około 2 µS/cm, a na skali 442 (współczynnik 0,70) — około 1,43 µS/cm. MW801 pracuje na współczynniku 0,5. Zestawiając wskazanie testera TDS z odczytem konduktometru, sprawdź najpierw, którą skalę stosuje każdy z nich — inaczej liczby będą się rozjeżdżać bez winy któregokolwiek przyrządu.
Każda porcja jest oznaczona numerem partii i datą ważności. Jeżeli prowadzisz dziennik kontroli przyrządów, wpisanie numeru partii obok daty kalibracji pozwala później powiązać konkretną serię pomiarów z konkretną dostawą roztworu. Przy reklamacji wyniku albo pytaniu klienta o wiarygodność pomiaru to najkrótsza droga do wykazania, czym i kiedy ustawiono przyrząd.
| Poprawka na temperaturę | tabela rzeczywistych wartości ppm dla kolejnych temperatur nadrukowana na każdej saszetce |
|---|
| Materiał odniesienia | chlorek potasu ze spójnością pomiarową do materiału odniesienia NIST 2202 SRM |
|---|
| Rodzaj | roztwór wzorcowy (kalibracyjny) TDS |
|---|---|
| Opakowanie | saszetki jednorazowe, hermetyczne, osłonięte przed światłem i powietrzem, z zabezpieczeniem przed wcześniejszym otwarciem |
| Przeznaczenie | kalibracja mierników i testerów TDS |
| Klasa roztworu | laboratoryjna |
| Rozpuszczalnik | woda dejonizowana do zastosowań analitycznych wg ISO 3696 / BS 3978 |
| Liczba saszetek | 25 szt. |
| Sposób użycia | zanurzenie testera lub elektrody bezpośrednio w otwartej saszetce |
| Okres ważności | 5 lat |
| Oznaczenie saszetki | numer partii i data ważności |
| Objętość saszetki | 20 ml |
| Wartość wzorca (TDS) | 800 ppm w 25 °C |
| Objętość roztworu w opakowaniu | 500 ml (25 × 20 ml) |
| Wskazany przez producenta do modeli | CD97, MW801 (tor TDS) |
| Kod producenta | M10080B |
|---|
Masz ten przyrząd od nas? Napisz kilka zdań o tym, jak sprawdza się w Twojej pracy — pomożesz innym wybrać właściwy model.
Opinie mogą dodawać wyłącznie zalogowani klienci. Znacznikiem „Zakup potwierdzony” oznaczamy opinie osób, które kupiły ten produkt w naszym sklepie — sprawdzamy to automatycznie w historii zamówień. Pozostałe opinie oznaczamy jako niezweryfikowane. Zasady publikacji opinii.