Rejestrator drgań PCE-VDL 16I, ±16 g do 800 Hz

Waży 60 g, więc wkłada się go do skrzyni albo między ładunek i zapomina o nim na czas transportu: PCE-VDL 16I nie ma wyświetlacza, tylko diody sygnalizacyjne, a wszystko zapisuje w pamięci. Rejestruje przyspieszenie w trzech osiach w zakresie ±16 g z rozdzielczością 0,0039 g, w paśmie drgań sięgającym 800 Hz, dzięki czemu wychwyci zarówno upadek, jak i drgania podłoża. Obok idą temperatura -20 ... 60 °C z rozdzielczością 0,01 °C, wilgotność 10 ... 95 %, ciśnienie powietrza oraz natężenie światła 0,045 ... 188 000 luksów, które zdradza moment otwarcia opakowania.

Pamięć wewnętrzna mieści 2,5 miliona odczytów na pomiar, a karta SD 32 GB pozwala zapisać miliardy kolejnych odczytów. Wbudowany akumulator ładowany przez gniazdo micro USB starcza na około 2,5 dnia pracy ciągłej. Dane analizuje się w oprogramowaniu dostarczonym na pamięci przenośnej. Obudowa 87 x 44 x 23 mm mieści się w dłoni, a temperatura pracy obejmuje -20 ... +65 °C. Podział szybkości próbkowania jest tu celowy: przyspieszenie zbierane jest z częstotliwością sięgającą 800 Hz, natomiast temperatura, wilgotność, ciśnienie i światło najwyżej raz na sekundę. Krótkie uderzenie nie ginie więc pomiędzy odczytami, a wolno zmieniające się warunki nie zapychają pamięci.

Producent deklaruje dokładność ±0,25 g dla przyspieszenia, ±0,2 °C dla temperatury oraz ±1,8 % dla wilgotności, przy rozdzielczości odpowiednio 0,0039 g, 0,01 °C i 0,04 %. Czujnik światła rozróżnia natężenie już od 0,045 luksa, dzięki czemu w zamkniętej skrzyni każde uchylenie wieka zostawia ślad w zapisie. Karta pamięci 32 GB podnosi pojemność do miliardów odczytów, co przy przewozie morskim albo wielotygodniowym nadzorze magazynu przekłada się na spokój o komplet danych; wysuwany czytnik karty producent dokłada razem z przewodem micro USB i pamięcią przenośną, na której umieścił oprogramowanie oraz instrukcję obsługi.

Zasilacza sieciowego w kartonie natomiast nie ma, a akumulator starcza na około 2,5 dnia pracy ciągłej — dłuższa trasa wymaga rzadszego próbkowania albo doładowania przed nadaniem przesyłki. Brak wyświetlacza pociąga za sobą jeszcze jedno następstwo: nastawy i start zapisu ustawia się przy komputerze, a w drodze o stanie pracy informują wyłącznie diody, więc kartę, naładowanie i konfigurację sprawdza się przed zamknięciem opakowania. Warto też rozróżnić dwie granice temperatury — obudowa wytrzymuje przedział -20 ... +65 °C, natomiast wynik pomiaru czujnik podaje do 60 °C. Zapisane wartości leżą na karcie oraz w pamięci wewnętrznej, dlatego odczytuje się je spokojnie po powrocie przesyłki.