Miernik grubości powłok PCE-CT 100N, 0 ... 1250 µm

Dwie wymienne sondy — osobna do podłoży żelaznych i osobna do metali nieżelaznych — sprawiają, że PCE-CT 100N obsłuży zarówno stalową bramę, jak i aluminiową obudowę bez zmiany przyrządu. Zakres 0 ... 1250 µm pokrywa lakiery i powłoki proszkowe, a dokładność ±(1 % + 1 µm) przy rozdzielczości 0,1 µm poniżej 99,9 µm pozwala wychwycić różnice niewidoczne gołym okiem. Wyniki trafiają do pamięci podzielonej na 5 grup po 252 miejsca, czyli łącznie 1260 zapisów; stamtąd przesyła się je przez Wi-Fi albo USB, bez przepisywania z ekranu. Kalibrację prowadzi się jedno- lub wielopunktowo, na dołączonych foliach wzorcowych i płytkach zerowych dla obu rodzajów podłoża.

Klawiatura dotykowa jest podświetlana, więc praca w hali o słabym oświetleniu nie wymaga latarki. Miernik działa w 0 ... 50 °C przy wilgotności 20 ... 90 % bez kondensacji, waży około 335 g i ma wymiary 170 x 85 x 35 mm. Ograniczenia geometrii producent podaje wprost: najmniejszy promień krzywizny 15 mm i powierzchnia od 10 mm średnicy. Geometria elementu wyznacza granicę stosowalności: pole pomiarowe musi mieć co najmniej 10 mm średnicy, promień krzywizny — wypukłej i wklęsłej — nie może schodzić poniżej 15 mm, a warstwa nośna pod powłoką musi mieć minimum 50 µm. Na cieńszej blasze albo na wąskim żeberku wskazanie przestaje być powtarzalne i lepiej sięgnąć po przyrząd z mniejszą głowicą.

Tryb pojedynczy sprawdza się przy kontroli punktowej według planu odbioru, ciągły — gdy sondę prowadzi się wzdłuż elementu i szuka miejsc cieńszych od reszty. Folie wzorcowe oraz dwie płytki zerowe, osobno dla podłoża żelaznego i nieżelaznego, pozwalają sprawdzić wskazanie przed rozpoczęciem pracy; to kilka minut, które ratuje cały protokół. Obudowa 170 x 85 x 35 mm mieści się w dłoni, a masa około 335 g z baterią nie męczy przy serii kilkudziesięciu punktów. Zasilanie zapewniają dwie baterie AA 1,5 V, dostępne w każdym sklepie, więc rozładowany komplet nie unieruchamia przyrządu na cały dzień.