Licznik cząstek PCE-PCO 2, osiem rozmiarów ziaren

Osiem rejestrowanych rozmiarów ziaren daje w PCE-PCO 2 dokładniejszy obraz rozkładu pyłu niż typowa szóstka kanałów, a stężenie masowe podawane jest osobno, w przedziale 0 ... 2000 µg/m³ z rozdzielczością 1 µg/m³. Zliczanie pracuje w trybie skumulowanym, różnicowym i stężeniowym, a wbudowany aparat dokłada do wyniku obraz badanego stanowiska. Sprawność zliczania wynosi 50 % dla ziaren 0,3 µm i 100 % powyżej 0,45 µm, przy przepływie 2,83 l/min i błędzie koincydencji poniżej 5 % dla 2 000 000 cząstek na stopę sześcienną.

Przyrząd zapamiętuje wartości skrajne oraz wylicza punkt rosy i temperaturę termometru mokrego z pomiaru 0 ... +50 °C i wilgotności 0 ... 100 %. Dokładność wilgotności zmienia się wraz z zakresem: ±3 % w przedziale 40 ... 60 %, ±3,5 % przy 20 ... 40 % i 60 ... 80 % oraz ±5 % na krańcach skali. Karta micro SD mieści 5000 zestawów danych, a akumulator pracuje około 4 godzin i ładuje się w 2 godziny. Warunki pracy obejmują 0 ... +50 °C przy wilgotności 10 ... 90 % bez kondensacji, a przechowywanie -10 ... +60 °C w tym samym zakresie wilgotności. Automatyczne wyłączanie oszczędza akumulator wtedy, gdy przyrząd zostanie odłożony i zapomniany.

Temperaturę punktu rosy licznik podaje w przedziale 0 ... +50 °C z dokładnością ±1 °C poniżej +10 °C i ±0,5 °C w przedziale +10 ... +40 °C — czyli dokładniej właśnie tam, gdzie mieszczą się typowe warunki w pomieszczeniu. Razem z temperaturą termometru mokrego daje to obraz ryzyka skraplania na chłodnych powierzchniach. Ekran o przekątnej 2,8 cala i rozdzielczości 320 x 240 pikseli jest podświetlany, więc odczyt nie ginie w słabo oświetlonej hali. Aparat umieszczono z tyłu obudowy, dzięki czemu zdjęcie robi się w tej samej pozycji, w której trzyma się przyrząd podczas pomiaru.

W komplecie jedzie filtr zerujący do sprawdzenia wskazania zerowego, a obok niego mini statyw, ładowarka, przewód USB i twardy futerał. Akumulator wystarcza na jakieś 4 godziny ciągłej pracy i uzupełnia energię w mniej więcej 2 godziny z zasilacza sieciowego. Warto znać granicę wiarygodnego zliczania: błąd zbieżności utrzymuje się poniżej 5 % dopóty, dopóki w stopie sześciennej powietrza nie ma więcej niż 2 000 000 cząstek. Powyżej tej gęstości ziarna zaczynają nakładać się w wiązce i wskazanie traci sens — w takim otoczeniu miarodajne jest raczej stężenie masowe niż liczba cząstek.