Mętnościomierze

Mętnościomierze — zmierzona przejrzystość zamiast oceny „na oko”

Mętność opisuje, jak bardzo zawiesina rozprasza światło przechodzące przez próbkę. To parametr kontrolowany w uzdatnianiu wody, w oczyszczalniach, w produkcji napojów i przy nadzorze nad wodą basenową — rośnie natychmiast, gdy zawiedzie filtracja, zanim jeszcze zmienią się parametry chemiczne.

Dwie metody i dwie normy

• Białe światło — pomiar zgodny z metodyką amerykańskiej agencji ochrony środowiska (EPA 180.1); stosowany w wodzie pitnej i basenowej.
• Podczerwień — metodyka według ISO 7027; niewrażliwa na zabarwienie próbki, dlatego lepiej sprawdza się w wodach barwnych i ściekach.
• Zgodność z wymaganiem odbiorcy — obie metody dają różne wyniki dla tej samej próbki, więc metodę dobiera się do normy, na którą powołuje się raport.

Co decyduje o wiarygodności pomiaru

• Czystość kuwety — rysy i odciski palców rozpraszają światło jak zawiesina; kuwetę trzyma się za górną krawędź i przeciera niestrzępiącą ściereczką.
• Odpowietrzenie próbki — pęcherzyki są liczone jak cząstki; próbkę nalewa się po ściance i odstawia na chwilę.
• Ustawienie kuwety — znacznik pozycji zapewnia, że światło przechodzi zawsze przez ten sam fragment szkła.
• Kalibracja wzorcami — roztwory formazynowe o znanych wartościach; kalibracja wielopunktowa obejmuje cały zakres roboczy.
• Temperatura próbki — gwałtowne schłodzenie powoduje skraplanie na ściankach kuwety i zawyża wynik.

Gdzie prowadzi się kontrolę

• Stacje uzdatniania — nadzór nad skutecznością filtrów i koagulacji.
• Baseny i parki wodne — mętność jest pierwszym sygnałem przeciążenia obiegu.
• Produkcja napojów — kontrola klarowności po filtracji.
• Oczyszczalnie ścieków — ocena jakości ścieku oczyszczonego przed zrzutem.