Luksomierz PCE-170 A, 0,00 ... 40 000 lx, klasa B

Pomiar oświetlenia na stanowisku pracy sprowadza się do jednego pytania: czy jest dość jasno, by pracować bez zmęczenia wzroku. PCE-170 A odpowiada na nie w zakresie 0,00 ... 40 000 lx, a więc od przyciemnionego korytarza po halę zalaną światłem dziennym, z rozdzielczością 0,01 lx w najniższym podzakresie. Dokładność ±10 % odczytu, powiększona o pięć najmniejszych działek wyświetlacza, odpowiada klasie B według DIN 5032 część 7. Silikonowy czujnik fotodiodowy ma korekcję kosinusową, więc uwzględnia światło padające pod kątem — bez niej wskazanie przy bocznym oświetleniu bywa zaniżone.

Wynik odświeża się dwa razy na sekundę na 5-cyfrowym wyświetlaczu, a zatrzymanie odczytu pozwala spisać wartość po wyjęciu przyrządu z ciasnego miejsca. Zakres przełącza się automatycznie albo ręcznie, jednostki zmienia się między luksami a stopoświecami (1 fc = 10,764 lx), a przeciążenie sygnalizuje wskazanie OL. Przy masie 180 g i wymiarach 33 x 54 x 196 mm przyrząd pracuje w jednej dłoni, a po 30 minutach bezczynności wyłącza się sam, oszczędzając baterię blokową 9 V. Obsługa sprowadza się do kilku ruchów: po włączeniu przyrząd sam ustawia punkt zerowy, więc pomiar zaczyna się zaraz po zdjęciu osłony czujnika.

Element światłoczuły trzeba trzymać poziomo, na wysokości płaszczyzny roboczej — blatu, biurka albo posadzki drogi ewakuacyjnej — bo natężenie oświetlenia odnosi się zawsze do konkretnej powierzchni, a nie do punktu w powietrzu. Wynik czyta się wprost z wyświetlacza, a gdy miejsce jest ciasne albo słabo widoczne, wystarczy zatrzymać odczyt i spisać go po wyjęciu ręki spod maszyny. Przy oświetleniu dziennym warto powtórzyć pomiar o różnych porach, bo światło z okien zmienia się szybciej niż wskazanie przyrządu. Warunki użytkowania obejmują 0 ...

40 °C, więc luksomierz nadaje się do wnętrz, biur i hal, natomiast do mroźni albo pomiarów na zewnątrz zimą trzeba dobrać sprzęt o szerszym zakresie temperatury otoczenia. Czujnik wbudowany w obudowę jest zaletą przy szybkim obchodzie, bo nie ma kabla ani osobnej sondy do rozłożenia; tam jednak, gdzie element światłoczuły trzeba położyć i odsunąć się na bok, wygodniej pracuje się miernikiem z wyniesioną sondą. Ślady palców i kurz na okienku czujnika zaniżają wskazanie, dlatego po pracy przyrząd wraca do dołączonej torby, a okienko przeciera się miękką, suchą ściereczką. Bateria blokowa 9 V jest w komplecie, a zapasowa schowana w torbie oszczędza powrotu do warsztatu w połowie obchodu.