Kamera termowizyjna PCE-TC 28

Obraz termiczny i zdjęcie z kamery kolorowej można tu nałożyć na siebie w proporcji 0, 25, 50, 75 albo 100 %, co rozwiązuje typowy kłopot termografii: na samej mapie ciepła trudno rozpoznać, który element właściwie się nagrzewa. Matryca 32 x 31 pikseli z niechłodzonym detektorem piroelektrycznym pracuje w zakresie -20 ... +300 °C z dokładnością ±2 %, ±2 °C i czułością nie gorszą niż 150 mK, w paśmie 6,5 ... 14 µm. Emisyjność ustawia się na ekranie, a tabela materiałów podaje wartości typowe — od 0,94 dla betonu po 0,78 dla utlenionej miedzi — bo bez tej korekty wskazanie na powierzchni błyszczącej jest zaniżone.

Kamera sama znajduje punkt najcieplejszy i najzimniejszy w kadrze, pilnuje progów alarmowych i uwzględnia paralaksę dla odległości 0,5, 1,0, 2,0 oraz 3 m. Zdjęcia zapisują się na karcie microSD, która mieści około 6000 obrazów na każdy gigabajt. Podgląd daje wyświetlacz 2,2 cala o rozdzielczości 320 x 240, a odświeżanie 9 Hz wystarcza do prowadzenia kamery wzdłuż instalacji. Wiarygodność odczytu zależy od dwóch ustawień, które wprowadza się wprost na ekranie: emisyjności powierzchni i temperatury tła.

Tabela producenta obejmuje materiały spotykane w budynku i w hali — beton 0,94, szkło 0,90 ... 0,95, drewno 0,90, papier 0,70 ... 0,94 — a z drugiej strony powierzchnie trudne, jak chrom oksydowany 0,81 czy żelazo utlenione 0,78 ... 0,82. Im niższa emisyjność, tym mocniej wskazanie zależy od odbić z otoczenia i tym staranniej trzeba opisać tło. Ostrość jest stała, więc nie ma czego regulować; zamiast tego dobiera się odległość, a korekta paralaksy dla 0,5, 1,0, 2,0 i 3 m dopasowuje nałożenie obrazu widzialnego na termiczny.

Serie zdjęć powstają szybko, bo kadr można obejrzeć przed zapisem, a pamięć przewija się bezpośrednio na wyświetlaczu; pliki mają format BMP. Warunki użycia mają swoje ramy: praca w 0 ... +50 °C przy wilgotności 10 ... 90 % bez kondensacji, przechowywanie -20 ... +60 °C. Akumulator litowo-jonowy jest wymienny, a automatyczne wyłączanie oszczędza energię podczas przerw w obchodzie. Mini statyw przydaje się przy obserwacji tego samego węzła w odstępach czasu — porównanie dwóch zdjęć z identycznego ustawienia mówi więcej niż pojedynczy odczyt.