Ostrzegacz wiatrowy PCE-WSAC 50-221 z łączem RS485

Ten wariant dokłada do wykonania na 115 V AC to, czego brakuje jednostkom autonomicznym — interfejs RS485, którym prędkość wiatru trafia do sterownika albo panelu wizualizacji. Wejście przyjmuje sygnał napięciowy 0 ... 10 V, a odczyt obejmuje wartości 0 ... 50 m/s przy dokładności ±3 % zakresu. Niezależnie od komunikacji działają dwa przekaźniki ze stykiem przełącznym 220 V AC / 10 A oraz brzęczyk, więc alarm zadziała także przy zerwanej łączności z systemem. Czujnik wiatru zasila samo urządzenie napięciem 12 V DC albo 24 V DC. Wymiary 197,5 x 90 x 45 mm i klasa ochrony IP66 są takie same jak w pozostałych wykonaniach rodziny, a temperatura pracy obejmuje -20 ... +60 °C.

Dostawa obejmuje jednostkę z wtyczką czujnika i certyfikatem kalibracji ISO; sam czujnik wiatru zamawia się osobno. Połączenie łącza cyfrowego z lokalnym alarmem daje układ zachowujący się rozsądnie w obie strony: dopóki system nadrzędny działa, operator widzi prędkość na panelu i może archiwizować przebieg, a gdy łączność padnie, przekaźniki oraz brzęczyk nadal reagują na przekroczenie progów. Zabezpieczenie nie zależy więc od stanu sieci ani od tego, czy ktoś patrzy na ekran. Wskazanie obejmuje przedział 0 ... 50 m/s z odchyłką ±3 % zakresu, a poza wartością chwilową urządzenie liczy średnią z dwóch oraz pięciu minut.

Alarm wstępny zapowiada żółta dioda z przerywanym dźwiękiem, alarm główny czerwona dioda oraz sygnał ciągły. Styki o obciążalności 220 V AC i 10 A wysterują stycznik lub sygnalizator zewnętrzny. Wymiary 197,5 x 90 x 45 mm i klasa IP66 są wspólne dla całej rodziny ostrzegaczy, a zakres pracy obejmuje -20 ... +60 °C. Czujnik wiatru zamawia się oddzielnie i podłącza dołączoną wtyczką, korzystając z napięcia wyprowadzonego przez jednostkę. Adres urządzenia oraz parametry transmisji ustawia się zgodnie z instrukcją obsługi i najlepiej zrobić to przed zamocowaniem jednostki w docelowym miejscu na obiekcie.