Ostrzegacz wiatrowy PCE-WSAC 50-111, wejście 4 ... 20 mA

Sygnał z czujnika wiatru trzeba na czymś ocenić i zamienić na decyzję — tym zajmuje się ta jednostka. Przyjmuje pętlę prądową 4 ... 20 mA, przelicza ją na prędkość w zakresie 0 ... 50 m/s z dokładnością ±3 % zakresu i steruje dwoma przekaźnikami o obciążalności 220 V AC / 10 A. Dwa niezależne progi pozwalają rozdzielić ostrzeżenie od wyłączenia: pierwszy uruchamia wbudowany brzęczyk i sygnalizację, drugi zatrzymuje maszynę. Zasilanie 230 V AC dotyczy samego urządzenia, które oddaje czujnikowi napięcie 12 V DC albo 24 V DC — nie trzeba więc osobnego zasilacza na maszcie. Złącze RS485 udostępnia odczyt systemowi nadrzędnemu.

Obudowa 197,5 x 90 x 45 mm w klasie IP66 pracuje w zakresie -20 ... +60 °C. Czujnik wiatru nie wchodzi w skład dostawy i zamawia się go osobno. Rozdzielenie sygnalizacji jest tu wyraźne: przy alarmie wstępnym miga żółta dioda i odzywa się przerywany dźwięk, przy alarmie głównym zapala się czerwona, a brzęczyk przechodzi w sygnał ciągły. Obsługa rozpoznaje więc stopień zagrożenia, zanim zdąży spojrzeć na odczyt. Poza wartością bieżącą urządzenie pokazuje średnią prędkość z ostatnich dwóch oraz pięciu minut — to liczba ważniejsza niż chwilowy poryw, bo o wstrzymaniu pracy decyduje wiatr utrzymujący się, a nie pojedynczy podmuch przy narożniku hali.

Jednostka mieści się w obudowie 197,5 x 90 x 45 mm i pracuje w zakresie -20 ... +60 °C, a klasa IP66 pozwala zamontować ją także poza rozdzielnicą, na słupie albo ścianie budynku. W dostawie znajdują się wtyczka czujnika oraz certyfikat kalibracji ISO. Sam czujnik wiatru dobiera się osobno: musi mieć wyjście prądowe 4 ... 20 mA i pasować do konstrukcji, na której stanie. Napięcie dla niego wyprowadza jednostka, 12 V DC albo 24 V DC, więc na maszcie nie trzeba przewidywać osobnego źródła zasilania. Bieżąca prędkość pozostaje widoczna na urządzeniu przez cały czas pracy, niezależnie od tego, czy któryś z progów został właśnie przekroczony.