Czujnik wiatru PCE-WS P z wyjściem impulsowym

Wyjście impulsowe oparte na kontaktronie daje ciąg zwarć styku, który licznik po drugiej stronie przelicza na prędkość — dlatego to wykonanie zadowala się napięciem już od 3 V DC i współpracuje ze zwykłym wejściem cyfrowym sterownika. Zakres pomiarowy sięga od 0,8 do 50 m/s, przy podmuchach dopuszczalnych do 55 m/s i odchyłce ±0,27 m/s poniżej 4 m/s. Czujnik obywa się napięciem 3 ... 24 V DC, więc wpina się w istniejący obwód bez osobnego zasilacza. Poliamidowa obudowa w klasie IP65 pracuje od -20 do +80 °C przy wilgotności do 95 %, a 20 m przewodu przyłączeniowego wystarcza, żeby zejść z dachu albo masztu wprost do rozdzielnicy.

Zliczanie impulsów daje przewagę, której nie ma żaden sygnał analogowy: wynik nie zależy od dokładności przetwornika ani od spadków napięcia, bo licznik interesuje wyłącznie liczba zamknięć styku w jednostce czasu. Dlatego to wykonanie chętnie trafia do rejestratorów zasilanych bateryjnie oraz do prostych sterowników, w których nie ma wolnego wejścia analogowego. Kontaktron nie potrzebuje własnego układu elektronicznego — wystarczy obwód o napięciu 3 ... 24 V DC, żeby licznik zobaczył zwarcie. Przelicznik impulsów na prędkość podaje instrukcja obsługi i wprowadza się go raz, po stronie urządzenia zliczającego.

Czasze ustawione w gwiazdę odbierają wiatr z każdego kierunku, więc podczas montażu nie trzeba szukać właściwego ustawienia głowicy. Poliamid nie koroduje, a klasa IP65 pozwala zostawić czujnik na konstrukcji przez cały rok; producent zwraca też uwagę na odporność wykonania na promieniowanie wysokiej częstotliwości i fale elektromagnetyczne. Wyposażenie dodatkowe w postaci zestawu montażowego ze stali nierdzewnej zamawia się osobno, po ustaleniu sposobu mocowania. Sam czujnik nie ma wyświetlacza ani elementów obsługi — po zamocowaniu i sprawdzeniu zliczania impulsów nie wymaga już żadnych ustawień w terenie.