Czujnik wiatru PCE-WS CR z wyjściem przekaźnikowym

Nie każda instalacja potrzebuje sygnału analogowego — czasem wystarczy, żeby po przekroczeniu zadanej siły wiatru zamknął się styk i zatrzymał roletę. To wykonanie ma właśnie regulowane wyjście przekaźnikowe, więc próg zadziałania ustawia się w samym czujniku, bez sterownika pośredniczącego. Pomiar obejmuje zakres 0,8 ... 50 m/s, a mechanika znosi podmuchy dochodzące do 55 m/s; poniżej 4 m/s odchyłka mieści się w ±0,27 m/s. Do pracy wystarcza napięcie 12 ... 24 V DC, typowe dla zasilaczy automatyki. Obudowa z poliamidu w klasie IP65 pracuje w zakresie -20 ... +80 °C przy wilgotności do 95 %, a przewód przyłączeniowy o długości 20 m łączy maszt z szafą sterowniczą bez dodatkowych złączy pośrednich.

Takie rozwiązanie ma jedną dużą zaletę: styk zadziała nawet wtedy, gdy sterownik obiektu akurat się restartuje albo sieć przestała odpowiadać. Ma też wyraźną wadę — obsługa nie widzi bieżącej wartości, bo czujnik nie podaje prędkości w postaci liczbowej, a jedynie informuje o przekroczeniu ustawionego poziomu. Gdy potrzebny jest podgląd, ile wieje, trzeba sięgnąć po wykonanie z wyjściem prądowym albo cyfrowym z tej samej rodziny. Gwiazdowy układ czasz zbiera powietrze z każdej strony, więc orientacja przy montażu nie ma znaczenia, a poliamidowa obudowa nie koroduje i nie wymaga malowania.

Producent podkreśla odporność konstrukcji na promieniowanie wysokiej częstotliwości oraz fale elektromagnetyczne, dzięki czemu czujnik może sąsiadować z anteną lub napędem falownikowym. Przegląd sprowadza się do oględzin czasz i kontroli przewodu w miejscach, gdzie przechodzi przez krawędzie konstrukcji. Zestaw montażowy ze stali nierdzewnej pozostaje wyposażeniem dodatkowym, zamawianym niezależnie od samego czujnika. Fabryczny przewód wychodzi wprost z obudowy, więc na maszcie nie powstaje puszka połączeniowa, którą zimą potrafi zalać woda spływająca po konstrukcji.