Wiatromierz PCE-MAM 2, 0,4 ... 30 m/s, masa 84 g

Wirnik rusza już przy 0,4 m/s, a odczyt odświeża się co 300 ms, więc na wyświetlaczu widać porywy, a nie uśrednioną wartość sprzed chwili. Zakres kończy się na 30 m/s i obejmuje pięć jednostek: metry na sekundę, kilometry na godzinę, mile na godzinę, węzły oraz stopy na minutę. Obok prędkości przyrząd podaje temperaturę powietrza w zakresie -20 ... 70 °C z rozdzielczością 0,1 °C, co przy pracach na wysokości mówi więcej niż sama siła podmuchu. Kolorowy wyświetlacz pozostaje czytelny w słońcu, funkcja wartości skrajnych zapamiętuje najwyższe i najniższe wskazanie, a automatyczne wyłączanie po około 15 minutach oszczędza baterie.

Masa 84 g i wymiary 178,5 x 56 x 30,5 mm mieszczą wiatromierz w kieszeni kurtki, a trzy baterie AAA 1,5 V wystarczają na około 60 godzin pracy. Wirnik osadzono w górnej części obudowy i osłonięto ramką z tworzywa, dzięki czemu przyrząd znosi wrzucenie do kieszeni kurtki albo plecaka — futerału w komplecie nie ma, bo konstrukcja go nie wymaga. Wymiary 178,5 x 56 x 30,5 mm odpowiadają mniej więcej dużemu telefonowi, tyle że przy masie 84 g razem z ogniwami. Warunki pracy samego urządzenia obejmują -20 ... 60 °C przy wilgotności 10 ... 90 % RH, natomiast pomiar temperatury powietrza sięga wyżej, aż do 70 °C.

Dokładność prędkości producent podaje jako ± (3% + 0,3 m/s), a temperatury jako ±1,5 °C, czyli na poziomie typowym dla kontroli warunków pracy, a nie dla rozliczeń technologicznych. Trzy ogniwa AAA 1,5 V starczają na około 60 godzin pomiarów, a wskazanie odświeżane co 300 ms pokazuje bieżącą wartość niemal na żywo. Przy dłuższej obserwacji warto włączyć zapamiętywanie wartości skrajnych: przyrząd sam zatrzyma najsilniejszy poryw oraz najsłabszy przepływ, więc nie trzeba wpatrywać się w ekran bez przerwy. Wyłączanie po około 15 minutach bezczynności chroni ogniwa, gdy ktoś zapomni zgasić urządzenie po zejściu z pomostu.