Analizatory zawartości popiołu

Analizatory zawartości popiołu — ile zostanie po spaleniu

Zawartość popiołu opisuje udział części mineralnych, które nie biorą udziału w spalaniu, za to obciążają kocioł, zwiększają zużycie rusztu i podnoszą koszt utylizacji. W obrocie paliwami stałymi i biomasą jest jednym z parametrów rozliczeniowych — obok wartości opałowej i wilgotności.

Na czym polega oznaczenie

• Naważka — odważona porcja rozdrobnionej i wysuszonej próbki reprezentatywnej dla partii.
• Spopielenie — wygrzewanie w ustalonej temperaturze aż do stałej masy pozostałości.
• Ważenie pozostałości — masę popiołu odnosi się do masy próbki wyjściowej.
• Przeliczenie na stan odniesienia — wynik podaje się w stanie suchym albo roboczym, w zależności od wymagania odbiorcy.

Czynniki wpływające na wynik

• Reprezentatywność próbki — biomasa i węgiel są niejednorodne; próbkę pobiera się z wielu miejsc partii i uśrednia.
• Stopień rozdrobnienia — grube ziarno nie wypala się równomiernie w zadanym czasie.
• Temperatura i czas — parametry określone w metodzie; ich zmiana zmienia wynik i wyklucza porównania.
• Czystość naczyń — tygle wygrzewa się i waży pustych przed każdą serią.

Zastosowanie wyniku

Zawartość popiołu wchodzi do specyfikacji przy zakupie paliwa i do rozliczeń z dostawcą, ale ma też znaczenie eksploatacyjne: wysoka wartość zapowiada częstsze czyszczenie kotła i szybsze zużycie elementów rusztu. Prowadzenie własnych oznaczeń pozwala zweryfikować deklaracje dostawców, zanim koszt ujawni się w harmonogramie przeglądów.