Obiektyw makro 10× to nasadka, którą zakładasz na optykę kamery Guide E3S lub E4S, gdy pomiar schodzi z poziomu rozdzielnicy na poziom płytki drukowanej. Bez niej kamera ostrzy od 0,3 m i z tej odległości jeden punkt pomiaru obejmuje około 1,1 mm na E3S oraz 0,5 mm na E4S — dla elementów montowanych powierzchniowo to za mało, żeby oddzielić grzejący się układ od sąsiadów.
Nasadka wsuwa się na obiektyw kamery bez narzędzi i tak samo szybko schodzi, więc w trakcie jednej wizyty serwisowej mierzysz najpierw zasilanie w szafie, a potem sterownik na stole. Producent wymienia obiektywy makro 5× i 10× wśród wyposażenia dodatkowego obu kamer EasIR Max, obok statywu.
Wersja 10× jest mocniejsza z dwóch dostępnych i sięga po najdrobniejsze elementy: pojedyncze układy scalone, cewki, punkty lutowane i cienkie ścieżki zasilania. Przy takim powiększeniu warto oprzeć kamerę albo skorzystać z gniazda statywowego w podstawie, bo kadr jest mały i drgnięcie ręki od razu wyprowadza cel poza obraz.

Mocniejsza z dwóch nasadek makro EasIR Max, do pojedynczych układów i punktów lutowanych.
Zakładasz ją na obiektyw kamery i zdejmujesz w kilka sekund, także w trakcie obchodu.
Współpracuje z detektorami 256 × 192 px i 384 × 288 px o stałej ostrości od 0,3 m.

Do wyboru są wersje 5× i 10×. Dziesięciokrotna sięga po najmniejsze elementy: układ scalony w obudowie kilkumilimetrowej, cewkę czy pojedynczy punkt lutowany widać wtedy jako osobny obiekt z własną temperaturą, a nie jako fragment ciepłej plamy.

Nasadka wsuwa się na obiektyw kamery, bez narzędzi i bez rozkręcania czegokolwiek. Dzięki temu jedna kamera obsługuje w tej samej wizycie szafę zasilającą i stanowisko z płytką na stole.

Z 0,3 m punkt pomiaru E3S obejmuje około 1,1 mm, a E4S około 0,5 mm. Przy elementach montowanych powierzchniowo odczyt uśrednia element z laminatem wokół niego; makro 10× odsuwa ten problem i pokazuje, który układ grzeje się naprawdę.
Dla serwisów elektroniki, działów jakości i konstruktorów, którzy szukają przegrzanych elementów na płytkach drukowanych.
E3S ma IFOV 3,82 mrad, E4S 1,73 mrad, a obie ostrzą od 0,3 m. Z tej odległości jeden punkt pomiaru to około 1,1 mm i 0,5 mm. Poniżej tych wielkości odczyt uśrednia obiekt z otoczeniem i właśnie tam zaczyna się praca z optyką makro.
Przy dziesięciokrotnym powiększeniu kadr jest mały, więc drgnięcie ręki wyprowadza cel poza obraz. Oprzyj przedramię o stół albo ustaw kamerę na statywie, korzystając z gniazda w jej podstawie.
Cyna, pozłacane styki i lakier mają niską emisyjność i odbijają ciepło otoczenia, także dłoni operatora. Ustaw emisyjność w kamerze i mierz z tej samej strony, jeśli porównujesz kolejne pomiary tego samego układu.
| IFOV kamery bez nasadki | 3,82 mrad (E3S); 1,73 mrad (E4S) |
|---|---|
| Ustawianie ostrości kamery | stała ostrość |
| Rozdzielczość detektora kamery | 256 × 192 px (E3S); 384 × 288 px (E4S) |
| Minimalna odległość ostrzenia kamery | 0,3 m |
| Montaż | nasuwany na obiektyw kamery, bez narzędzi |
|---|
| Element standardowego zestawu kamery | nie, wyposażenie dodatkowe |
|---|
| W zestawie | obiektyw makro 10× |
|---|---|
| Powiększenie | 10× |
| Zgodne modele | E3S, E4S |
| Rodzaj akcesorium | nasadkowy obiektyw makro do kamery termowizyjnej |
| Słabsza wersja powiększenia | 5× |
| Kod producenta | AA0200013587A |
|---|
Masz ten przyrząd od nas? Napisz kilka zdań o tym, jak sprawdza się w Twojej pracy — pomożesz innym wybrać właściwy model.
Opinie mogą dodawać wyłącznie zalogowani klienci. Znacznikiem „Zakup potwierdzony” oznaczamy opinie osób, które kupiły ten produkt w naszym sklepie — sprawdzamy to automatycznie w historii zamówień. Pozostałe opinie oznaczamy jako niezweryfikowane. Zasady publikacji opinii.